De herdenking van de verschijning van het glorierijke kruis
De kerk herdenkt twee keer per jaar de verschijning van het glorierijke kruis van onze Heer en Verlosser Jezus Christus.
De eerste keer vond plaats op de zeventiende dag van de maand Toet van het jaar 52 AM. (335 A.D.) door toedoen van de rechtvaardige vorstin St. Helena, de moeder van Constantijn de Grote, de rechtvaardige keizer. Deze heilige beloofde, toen haar zoon Constantijn het geloof in de Heer Christus aanvaardde, naar Jeruzalem te gaan. Haar rechtvaardige zoon bereidde alles voor wat nodig was om dit heilige bezoek door te laten gaan.
Toen ze met veel soldaten in Jeruzalem aankwam, vroeg ze naar de plaats van het kruis, maar niemand wilde het haar vertellen. Ze haalde een van de Joodse broeders op en zette hem, met honger en dorst, onder druk, zodat hij wel gedwongen was om haar naar de plaats te brengen waar ze het kruis zouden kunnen vinden, op de heuvel van Golgotha. Ze droeg hen op om het terrein van Golgotha af te zoeken en ze vonden daar drie kruizen. Dit was in het jaar 335 A.D. Maar ze wisten niet op welk kruis onze Heer Christus gekruisigd was. Ze haalden een overleden man en legden een van de kruizen op hem en daarna de andere. Hij kwam echter niet tot leven. Maar toen zij het derde kruis op hem legden, stond hij onmiddellijk op en wisten ze dat dit het kruis van onze Heer Christus was. De vorstin en alle gelovigen met haar knielden neer voor het heilige kruis en ze stuurde een stukje ervan met een van de spijkers naar haar zoon Constantijn. Direct daarna bouwde ze de kerken die genoemd worden op de zestiende dag van de gezegende maand Toet.
De tweede viering, waarbij de kerk het kruis herdenkt, is op de tiende dag van de maand Baramhaat en is ingesteld door keizer Heraclius, in 627 A.D. Toen de Perzen door Heraclius werden verslagen, keerden ze van Egypte terug naar hun eigen land. Op de terugweg kwamen ze door Jeruzalem. Een Perzische prins ging de kerk van het kruis, die gebouwd was door keizerin Helena, binnen. Hij zag een groot licht schijnen uit een stuk hout dat op een plaats stond die versierd was met goud. Hij strekte zijn hand ernaar uit en toen veranderde het in vuur, waaraan hij zijn vingers brandde. De christenen vertelden hem dat dit de plaats was van het heilige kruis en ze vertelden hem hoe het ontdekt was en dat niemand het kon aanraken, alleen een christen. Hij verleidde de twee diakenen, die ernaast stonden om het te bewaken, en gaf hen veel geld zodat ze het met hem naar zijn land zouden brengen. Ze pakten het op, deden het in een kist en gingen met hem naar zijn land, samen met degenen die in de stad Jeruzalem gevangen waren genomen.
Toen keizer Heraclius dit hoorde, ging hij met zijn leger naar Perzië. Hij vocht met hen en vermoordde vele van hen. Hij reisde door dit land, op zoek naar het stukje van het heilige kruis maar hij kon het niet vinden. De Perzische prins had een gat in zijn tuin gegraven en de diakenen bevolen om de kist daarin te zetten. Daarna had hij de kist begraven en de diakenen gedood.
Een van de gevangenen van de Perzische prins, die de dochter was van een van de priesters, keek toevallig uit het raam en had gezien wat er gebeurd was. Ze ging naar keizer Heraclius en vertelde hem wat ze gezien had. Hij ging met de bisschoppen, priesters en de soldaten naar die plaats. Ze groeven daar, vonden de kist en namen het stukje van het heilige kruis eruit. Dit was in 628 A.D. Ze wikkelden het in prachtige stof en Heraclius nam het mee naar de stad Constantinopel en bewaarde het daar.
Mogen de zegeningen van het heilige kruis met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.