Synaxarium
28 Misra

De herdenking van de vaders Abraham, Isaac en Jakob.

Op deze dag herdenkt de kerk de heilige patriarchen: Abraham, Isaac en Jakob.

Wie kan de deugden van Abraham, die de vader van vele naties werd, omschrijven? Hij geloofde in God, gehoorzaamde Hem en twijfelde niet aan Zijn beloftes. De Heer verscheen ‘s nachts in een visioen aan hem en zei: “Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land, dat Ik u wijzen zal; Ik zal u tot een groot volk maken, en u zegenen.” (Genesis 12:1-2). Toen verscheen de Heer aan Abraham in de vorm van drie mannen. Hij verwelkomde hen omdat ze vreemdelingen waren en God beloofde hem dat Isaac geboren zou worden. Abraham was toen honderd jaar oud. Sarah, zijn vrouw, was ook al op leeftijd en ze geloofden in Gods belofte.

Toen Isaac geboren werd, besneed Abraham hem op de achtste dag na zijn geboorte. Alhoewel Abraham er zeker van was dat door zijn voortplanting al de naties van de aarde gezegend zouden worden, zei God tegen hem: “Neem toch uw zoon, uw enige die gij liefhebt, Isaac en ga naar het land Moria en offer hem daar tot een brandoffer.” Hij twijfelde niet aan de belofte van God. Hij begon met het voorbereiden van het offeren van zijn zoon Isaac, erop vertrouwend dat God hem zou doen opstaan en nageslacht uit hem zou doen voortkomen. Toen Abraham de intentie toonde van het offeren van Isaac, onthulde God zijn deugden aan de generaties die zouden volgen door te zeggen: “Ik zweer bij Mijzelf, luidt het woord des Heren: omdat gij dit gedaan hebt, zal Ik u zegenen, en uw nageslacht zeer talrijk maken, als de sterren des hemels.” (Genesis 2:1-18). Dit werd vervuld en Abraham werd de Vader van Christus in het vlees genoemd. (Lukas 3:34). Hij ging heen in vrede toen hij 175 jaar oud was.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.

Onze vader Isaac werd geboren met een Goddelijke belofte en hij was perfect in godsvrucht en gehoorzaamheid aan God en aan zijn vader. Hij was bereid om door zijn vader geofferd te worden als een offer voor God, ondanks dat hij de zoon van de belofte was en zijn vader hem kreeg toen hij al honderd jaar oud was. Isaac was toen al geen kind meer, want de Bijbel zegt: “Dus Abraham nam het hout van het brandoffer en legde het op zijn zoon Isaac en ging naar de plaats die ver weg was.” Sommige historici zeggen dat Isaacs leeftijd toen ongeveer zevenendertig jaar geweest moet zijn. Hij gehoorzaamde zijn vader en legde zijn hoofd neer om te worden geslacht, maar de engel van de Heer beval zijn vader om zijn hand niet op de jongen te leggen. Omdat werd aangenomen dat Abraham de intentie had gehad om zijn zoon te offeren, werd ook aangenomen dat Isaac geofferd is door de intentie.

Hij leed onder veel beproeving en zorgen. God gaf hem twee zonen, Ezau en Jacob. Isaac hield van Ezau omdat hij moedig was. Toen Isaac oud was en zijn ogen zo slecht waren dat hij niet meer zien kon, riep hij Ezau, zijn oudste zoon en zei tegen hem: “mijn zoon…zie ik ben nu oud geworden. Ik weet de dag van mijn dood niet. Dus, ga alstublieft het veld in en jaag voor me. En maak me daarna een smakelijke maaltijd…die ik dan opeet en dat mijn ziel je dan zegent voordat ik sterf.” Rebecca luisterde toen Isaac tegen zijn zoon Ezau sprak. Zij zei tegen haar zoon Jacob: ”…ga nu naar de kudden en breng me twee van de geitjes en ik zal een smakelijke maaltijd voor je vader maken, zoals hij het graag lust…dan zal hij jou zegenen voor zijn dood.” Jacob zei tegen zijn moeder Rebecca: “Kijk naar Ezau, mijn broer hij is een behaarde man en ik ben een man met een zachte huid. Misschien zal mijn vader aan me voelen en dan denkt hij dat ik een verleider ben; en dan roep ik een vloek over mezelf uit in plaats van een zegening.” Maar zijn moeder zei tegen hem: “Laat je vloek op mij zijn zoon.” (Genesis 27:1-29). Ze deed dit door een Goddelijke inspiratie. Jacob deed wat zijn moeder hem had opgedragen en zijn vader at en zegende hem. Isaac ging heen in vrede toen hij 180 jaar oud was.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.

Jacob, vader van de stammen, werd door zijn broer Ezau gehaat omdat die de zegen van zijn vader van hem had afgepakt. Jakob was bang voor Ezau en vluchtte naar zijn oom Laban. Hij hoedde zeven jaar lang de schapen van Laban en Laban gaf zijn dochter Lea ten huwelijk aan Jakob. Toen Jakob nog zeven jaar diende, gaf Laban hem zijn tweede dochter Rachel ten huwelijk. (Gen. 29:15-30). Toen zei zijn oom Laban tegen hem: “De schapen die gestreept zijn, zullen jouw loon zijn, daarna waren alle lammetjes die geboren werden gestreept.” (Gen. 31:4-8).

God maakte hem erg rijk. Hij keerde terug met zijn twee vrouwen Lea en Rachel en God zegende hem met twaalf zonen. Hij zag God van aangezicht tot aangezicht en worstelde met hem tot het aanbreken van de dag en God noemde hem Israël.

Hij leed onder veel zorgen en beproevingen, zoals de verkoop van Jozef als slaaf aan de Egyptenaren, het verlies van zijn zicht, de ernstige hongersnood, en nog andere dingen die genoemd worden in de Heilige Bijbel. Toen kwam zijn zoon Jozef aan de macht en werd na de farao de tweede man van Egypte. Hij deed alles om zijn vader Jacob naar Egypte te halen. Die kwam en bleef er zeventien jaar. Toen zijn heengaan dichterbij kwam, riep hij zijn twaalf zonen en zegende hen. Toen zei hij tegen Juda: “De scepter zal van Juda niet wijken, nog de heersersstaf tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en hem zullen de volken gehoorzaam zijn.” Dat was een profetie over de komst van de Heer Christus van zijn zaad. Toen hij 147 jaar oud was, ging hij heen in vrede, nadat hij had bevolen dat hij in de tombe van zijn vaders begraven wilde worden. Jozef bracht hem in de strijdwagen van de farao naar het land Kanaan, waar hij bij zijn vaders begraven werd.

Mogen hun gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.