Synaxarium
13 Kiahk

Herdenking van de wijding van de kerk van Misaél de pelgrim (El Saéh)

Op deze dag wordt ook de inwijding van de kerk van de heilige Misael de pelgrim herdacht. Op zekere dag, terwijl anba Isaac, abt van het klooster van Qalmoen, in zijn klooster zat, kwam een knaap, Misaél genaamd, naar anba Isaac toe. Toen de knaap, volgens het gebruik van de monniken het kruisteken over zijn gezicht gemaakt had, trad hij nader, groette de abt van het klooster met een diepe buiging en sprak tot hem: “Beste vader anba Isaac, neem mij ter wille van Christus op in uw klooster, help mij ter redding van mijn ziel en neem me op in de schare van uw kinderen.” De abt verwonderde zich toen hij hem zijn naam hoorde noemen en vroeg hem: “Van wie heb je mijn naam gehoord?” De knaap antwoordde: “De genade, die met u is, heeft mij uw naam bekend gemaakt.” Toen sprak Isaac tot hem: “Ga zitten! God zal van jou een heilige tempel voor zichzelf maken. Vertel mij je hele verleden, mijn zoon.” Toen sprak de knaap tot hem: “Dat wil ik doen beste vader. Mijn vader was een man die van de wereld hield en leefde voor haar genoegens en geneugten, ver van de verering Gods. Maar hij had geen kinderen en dat stemde hem treurig. Op een dag bezocht een oude monnik hem en bij deze klaagde hij over het verdriet dat hij geen zoon had die zijn vermogen zou kunnen erven, want hij was zeer rijk. Toen zei de oude monnik tegen hem: “Verbeter je levenswandel voor God, die de mensen liefheeft. Dan zal hij je een gezegende zoon schenken.” Mijn vader vroeg: “Hoe moet ik mijn levenswandel voor God verbeteren?” De monnik antwoordde: “Begin te leven zoals de volmaakte mensen en leef volgens de kerkelijke wetten. Doe regelmatig je gebeden, overdag en ’s nachts. Houd je niet verre van de heilige kerk en zoek een rechtschapen priester aan wie jij en je vrouw, in al jullie aangelegenheden, om raad kunnen vragen. Als je dit doet en je vrouw met jou, zul je bereiken wat je wenst.” Mijn vader kwam tot zichzelf als uit een droom. Hij en mijn moeder deden alles wat de monnik voorgeschreven had. Mijn moeder werd inderdaad zwanger, zoals ze mij later verteld heeft.

Toen ik zes jaar oud was, overleden mijn ouders. De bisschop kwam mij opzoeken en troostte mij over het verlies van mijn ouders. Hij zorgde voor mij, stuurde mij naar school en nam het beheer op zich van het hele vermogen dat mijn ouders nagelaten hadden. Toen ik de heilige boeken van de kerk leerde kennen, kreeg ik het verlangen monnik te worden.” Toen de abt het verhaal van de knaap Misael gehoord had, vertrouwde hij hem toe aan een oude monnik die plezier aan hem beleefde en zich zeer verbaasde over zijn ijver, zijn religieuze oefeningen en zijn doorzettingsvermogen de heilige boeken te leren kennen. Spoedig daarna ging de oude monnik naar de abt en informeerde hem over de grote ijver van de jonge man. Toen liet de abt hem voorzien van de monnikskleding en de gordel en beval dat Misaél een cel voor zich alleen zou krijgen. Daar leefde Misaél alleen een vroom leven in gebed.

Op een dag kwam een van de broeders naar hem toe en vond hem staande in gebed. Hij klopte aan de deur en toen Misael de deur open deed, ging hij naar binnen. Zij spraken toen samen een gebed en zegenden elkaar wederzijds en zaten daarna samen te praten over hoe men Satan kan overwinnen. Misael zei: “Vrees niet, God behoedt je, beste broeder, weet, dat Satan vlucht voor het gebed, als het uit een brandend hart komt.” Toen loofden zij God en de broeder vertrok. Een tijd later zocht deze broeder Misaél weer op om te kijken hoe het met hem ging. Hij trof hem staande in gebed aan en hoorde hem zeggen: “O, God, red mij en zie mijn vernedering vanwege mijn zonden, want mijn vader en moeder hebben mij verlaten, maar de Heer heeft mij opgenomen.” De broeder zag hoe het lichaam van Misael verdord was als de aangebrande stam van een palmboom. De broeder begon te huilen. Toen sprak Misael: ”Waarom huil je?” De broeder antwoordde: “Waarom zou ik niet huilen? Toen jij bij ons intrad, schaamde ik me als ik je mooie gestalte zag, en nu ziet je lichaam er verbrand uit.” Misael antwoordde: ”Ik dank mijn God, die mij het licht van mijn ogen en het gehoor van mijn oren geschonken heeft, opdat ik de heilige boeken kan doorvorsen en de goddelijke preek kan horen. Hij schonk mij ook de kracht om al staande het gebed vol te houden.”

Toen de abt hoorde van al deze vrome oefeningen van broeder Misael, zocht hij hem op en troostte hem. Broeder Misael zei tegen de abt: “Heilige vader, over drie dagen zullen er lieden naar u toekomen die er als soldaten uitzien en die mij van u zullen opeisen. Weiger hen dat niet en vrees niet, want het is Gods wil. Weet ook dat er volgend jaar een prijsstijging zal ontstaan. Dan zal ik terugkomen.” Toen de abt de woorden van broeder Misael hoorde, twijfelde hij er niet aan. Hij haastte zich en kocht grote voorraden spelt en graan. Direct daarna kwamen de lieden die er als soldaten uitzagen, namen Misael mee en vertrokken. Korte tijd later trad er een grote prijsstijging op, zoals Misael gezegd had. Toen de stadhouder hoorde dat er in het klooster grote voorraden waren, kwam hij met zijn soldaten en probeerde hun voorraden te plunderen. Maar toen verscheen er een grote groep soldaten die de stadhouder, en allen die bij hem waren, uit het klooster verdreven. De abt ging naar buiten, begroette de soldaten en bood hen iets te eten aan. Zij zeiden echter: “Wij hebben niets nodig.” Een van hen kwam naar de abt toe, nam hem bij de hand, trad met hem terzijde en zei: “Beste vader Isaac, ik ben uw zoon Misael en deze mensen die er uitzien als soldaten zijn pelgrims. Ik ben een van hen en zij zijn dezelfde soldaten die me vorig jaar op kwamen halen.” Daarna zei Misael: “Beste vader anba Isaac, nu verzoek ik u om naar de bisschop, anba Athanasius, in mijn geboortestreek te gaan. Vraag hem u het vermogen van mijn vader te overhandigen en gezien de goedheid die hem eigen is, zal hij u het hele vermogen van mijn vader overhandigen. Met dit geld verzoek ik u op mijn naam een kerk te bouwen en als die klaar is, nodig hem dan uit om die kerk in te wijden.” Toen de abt anba Isaac bij de bisschop kwam, overhandigde die hem het hele vermogen dat hij bezat. Het bestond uit 700 dinar aan goud en 900 dirham aan blank zilver, daarbij een aantal gebonden boeken, 500 schapen, zeer veel huishoudelijke apparaten en vaten en veel kostbaarheden. Dat alles nam de abt van de bisschop in ontvangst en keerde naar het klooster terug. Anba Isaac liet het huis van de vader van de heilige Misael afbreken, kocht het omliggende land en bouwde er een mooie kerk op. Terwijl de bisschop de kerk inwijdde, verscheen de heilige Misael met alle pelgrims en namen deel aan de inwijding van de kerk. Misael kwam naar abt Isaac toe, begroette hem en sprak tot hem: “Bereid u voor, in het volgende jaar zult u zalig ontslapen en naar Christus onze God gaan. Zij keerden toen terug naar waar ze vandaan kwamen.

Mogen de gebeden van deze heiligen met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.