Synaxarium
3 Thout

Concilie van Alexandrië

Op deze dag van het jaar 248 A.D. kwam een heilige synode bijeen in de stad Alexandrië. Dat was in het tweede jaar van de heilige paus Dionysius, 14e paus op de stoel van Alexandrië. De reden daarvoor was om een ketterij te bespreken. Deze ketterij ontstond doordat enkele mensen in de Arabische landen geloofden dat de ziel tegelijk met het lichaam sterft en op de dag des oordeels samen met het lichaam weer opstaat. Daarover schreven ze brieven die ze naar de inwoners van de stad Alexandrië stuurden.

Toen anba Dionasius daarvan hoorde, was hij zeer verdrietig en probeerde hij hen terug te laten komen op deze mening. Toen zij dat niet deden, riep hij deze synode bijeen, confronteerde hen ermee en wees hen op hun vergissing. Toen zij toch niet op hun mening terug kwamen heeft hij hen geëxcommuniceerd en schreef hen een brief waarin hij zei: “De liefde van de Heer voor de mens is zeer groot. De ziel sterft niet en verdwijnt niet, maar blijft voortbestaan zoals de engelen en duivels, omdat het een geest is die noch verdwijnt noch vergaat. De ziel keert, nadat deze uit het lichaam is gegaan, terug naar haar schepper (Pre. 12:7). Ze verblijft in de wachtplaatsen die zij verdient, tot de dag des oordeels wanneer de trompetten worden geblazen en alle lichamen opstaan door het woord van de Heer (Joh. 5:28, 29). Dan treden alle zielen weer in hun lichamen en gaan naar het paradijs of het eeuwige lijden (Dan.12:2).

Op dezelfde dag vond om drie uur ’s middags een zware aardbeving in Cairo en vele andere plaatsen in Egypte en deze verwoestte vele plaatsen, onder andere de kerk van de aartsengel Michaël in Gezira in Cairo. Er wordt ook gezegd dat de kerk door een groep mensen was verwoest omdat ze geld vroegen aan de gelovigen die hen weigerden te betalen. Daarom zouden zij de kerk die nacht hebben verwoest. Dat was in het 9e jaar van paus Sint Makarius, in het jaar 828 van de rechtvaardige martelaren.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.