Synaxarium
19 Babah

Het bijeenkomen van het concilie te Antiochië betreffende Paulus, van Samosata.

Op deze dag van het jaar 262 A.D. kwam een concilie bijeen in de Kerk van Antiochië om Paulus van Samosata, te berechten. Hij kwam uit Samosata en werd benoemd tot patriarch van Antiochië. De duivel plantte het idee in zijn hoofd dat de Heer Christus een gewone, simpele mens was, die door God geschapen en uitverkoren was om de mensheid te redden. In eerste instantie werd Jezus alleen uit Maria geboren zonder dat de Godheid met de mensheid verenigd zou zijn geweest. De Godheid zou hem enkel hebben begeleid naargelang zijn wil. Verder zou God maar één hypostasis zijn. Paulus geloofde noch in de Zoon noch in de Heilige Geest.

Om deze reden kwam het concilie bijeen in de stad Antiochië, in de tijd van koning Aurilianus en patriarch Dionysius de 14e paus van Alexandrië. Dit concilie vond 45 jaar eerder plaats dan het concilie van Nicea.

Wegens zijn hoge leeftijd kon anba Dionysius, de patriarch van Alexandrië, de conferentie niet bijwonen. Hij stuurde daarom een bericht naar het concilie waarin hij het geloof in de Heer Christus als het Woord Gods en Zijn Zoon bevestigde. Ook dat de Zoon in essentie gelijk is aan de Vader, in Zijn Godheid en Zijn Eeuwigheid en dat de Heilige Drie-eenheid drie hypostasis’ is, één God. Verder stelde hij dat één hypostasis uit de Drie-eenheid, de Zoon, zich incarneerde en zo een volle mens werd in een natuurlijke eenheid met de Godheid. De patriarch haalde veel bewijzen aan uit zowel de oude als de nieuwe boeken en hij stuurde zijn boodschap met twee geleerde priesters van de Kerk.

De dertien bisschoppen en priesters kwamen dus bijeen en ook de bovengenoemde Paulus was aanwezig. Zij vroegen hem over de ketterij die hij verkondigde en hij gaf toe dat dit inderdaad zijn geloof was. Zij weerlegden zijn argumenten en lazen de boodschap van patriarch Dionysius aan hem voor. Zij lazen ook voor wat de profeet over de Heer Christus, het Woord Gods, heeft gezegd: “de afstraling zijner heerlijkheid en de afdruk van zijn wezen (Heb. 1:3). Hij weigerde echter akkoord te gaan met hun betoog en bleef vasthouden aan zijn corrupte geloof. Hij werd dus geëxcommuniceerd en uit de Kerk gezet samen met allen die zijn geloof deelden. Hij werd verbannen van zijn stoel. Daarna legden de bisschoppen en priesters wetten vast die tot op heden door de gelovigen worden gevolgd.

Moge de zegen van zijn gebeden met ons zijn. Amen.