Het heengaan van de heilige Alexandros, patriarch van Constantinopel.
Op deze dag van het jaar 337 A.D. (52 A.M.), ging de heilige vader Alexandros, patriarch van de stad Constantinopel, heen. Deze vader was een buitengewoon heilige, die veel ongemak heeft gehad van de ketterij van Arius. In zijn tijd hernieuwde patriarch Athanasius, de apostolicus, 20e paus van Alexandrië, de excommunicatie van Arius. Arius ging toen naar de stad Constantinopel en begaf zich naar keizer Constantius, de zoon van de vrome keizer Constantijn, omdat deze de opvattingen van Arius was gaan delen. Arius beklaagde zich bij hem over de heilige Athanasius. Toen hij bij Constantius geen geruststellend antwoord kreeg op zijn aanklacht, vroeg Arius aan Constantius, om vader Alexandros te verplichten hem weer toe te laten tot de kerk. Nu stuurde keizer Constantius een boodschapper naar vader Alexandros, en liet hem zeggen: “Vader Athanasius heeft in strijd met mijn bepalingen gehandeld, en Arius niet toegelaten. Je weet echter, dat ik het ben, die je benoemd heeft, werk mij dus niet tegen, stel mijn hart gerust en laat Arius toe tot de kerk.” De heilige Alexandros antwoordde hem: “De kerk heeft Arius niet aanvaard, omdat hij de heilige Drie-eenheid niet vereert.” De keizer antwoordde: “Integendeel. Arius heeft voor mij getuigenis afgelegd van de heilige Drie-eenheid.” De heilige Alexandros antwoordde: ”Als Arius getuigenis aflegt van de heilige Drie-eenheid en gelooft, dat de zoon volgens de natuur gelijk is aan de vader, laat hem dit dan schriftelijk verklaren.” Nu liet de keizer Arius komen en sprak tot hem: “Schrijf je geloofsbelijdenis op.” Toen stelde Arius een geschrift op met het juiste geloof. Innerlijk was hij echter een tegengestelde mening toegedaan. Toen liet de keizer hem op het evangelie zweren, dat dit zijn belijdenis was, en Arius legde een valse eed af. De keizer zei nu tegen vader Alexandros: “Nu Arius zijn geschrift opgesteld heeft en zijn eed heeft afgelegd, blijft er verder geen bedenking tegen hem over.” Maar vader Alexandros antwoordde: “Vader Athanasius, de patriarch van Alexandrië, heeft de excommunicatie van Arius en het ontslag uit zijn ambt meermaals voorgelezen. Dit staat in de akten van vader Athanasius en is door 318 kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders ondertekend. Athanasius heeft Arius en zijn aanhangers uit de stad Alexandrië verbannen. Geef mij nog een week de tijd, en als er in deze week niets tegen Arius voorvalt, dan neem ik aan, dat zijn woord en zijn eed juist zijn. Ik zal Arius opnemen en hem toestaan zich bij de priesters te voegen.” De keizer antwoordde Alexandros: “Ik geef je dit uitstel.” Alexandros verliet toen keizer Constantius en bracht de hele week door met vasten samen met zijn volk. Alexandros vroeg zijn volk samen met hem tot God te bidden de kerk van de dwaalleer van Arius te bevrijden. Toen de week voorbij was, gingen op zaterdagavond Arius en de aanhangers van Arius de straat op, jubelend dat hun leider weer tot de kerk zou worden toegelaten. Op zondagmorgen ging Arius naar de kerk en ging voor het altaar tussen de priesters zitten. Toen trad vader Alexandros de kerk binnen. Hij was bedroefd en wist niet wat hij moest doen, omdat hij innerlijk overtuigd was van de godslastering van de ketter Arius. De patriarch begon met de avondmaalsviering. Toen kreeg Arius maagpijn en ging naar het toilet, daar kwamen zijn ingewanden uit zijn binnenste naar buiten. Zijn opvolgers zochten hem, en speurden naarstig naar hem, en vonden hem tenslotte in een hoekje dood uitgestrekt. Ze brachten vader Alexandros daarvan op de hoogte. Toen loofde hij onze Heer Jezus Christus, die zijn volk niet verlaten had. De keizer verwonderde zich daarover, en zag in, dat Arius in zijn geschrift en met zijn eed gelogen had. Hij raakte overtuigd van de heiligheid van vader Alexandros en de juistheid van zijn geloof, en dit bracht Constantius terug van de leer van Arius. Hij loofde de Vader, de Zoon en de heilige Geest als de enige hemelse natuur in eeuwigheid en als hoogste macht.
Nadat vader Alexandros de weg der vrome vaderen bewandeld had, en een hoge leeftijd had bereikt, nam de Heer hem tot zich. Alexandros ging in vrede heen.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.