Het heengaan van St. Alexander II, 43e paus van Alexandrië.
Op deze dag in het jaar 729 A.D. (445 A.M.) ging de heilige vader anba Alexander II, 43e paus van Alexandrië, heen. Hij kwam uit een plaatsje genaamd Bana. Hij werd monnik in het klooster van Pateron, wat "vaders" betekent. Dit klooster was ook bekend als Deir El-Zogag "glas klooster" en ligt ten westen van Alexandrië.
Hij werd gekozen op de troon van St. Marcus vanwege zijn rechtvaardigheid en zijn kennis. Gedurende zijn pausschap kwam hij vele moeilijkheden tegen.
Hij leefde in de tijd van de Kalief El-Walid Ibn Abd-El-Malek. Toen deze kalief werd, benoemde hij zijn broer Abdallah in het jaar 698 A.D. als gouverneur over Egypte. Abdallah behandelde de Christenen in Egypte slecht en verklaarde de kloosters in de wildernis van Scetis verbeurd. Zijn kwade aard ging heel ver.
Op een dag liep hij een klooster in het noorden van Egypte binnen en zag een icoon van de Heilige Maagd Maria, de Moeder van God, en informeerde er naar. Hem werd verteld dat het de Maagd Maria was, de Moeder van Jezus Christus, de Redder van de wereld. Hij spuwde op de icoon en zei: ”Zolang als ik leef, zal ik alle Christenen vernietigen”. Vervolgens vloekte hij ook tegen de Heer Jezus Christus.
In de nacht zag hij, tijdens zijn slaap, een visioen dat hem verontrustte en zijn hart met angst vulde. Vervolgens schreef hij aan zijn broer: “De dag ervoor heb ik geleden toen ik in een visioen een man op een grote troon zag zitten. Zijn gezicht scheen meer dan de zon, en om hem heen waren scharen die wapens droegen. Jij en ik waren geketend en lagen achter hem. Toen ik vroeg wie hij was, werd mij verteld dat hij Jezus Christus, de Koning van de christenen was, die ik de dag ervoor had bespot en veracht. Één van de gewapende mannen kwam en doorboorde mijn zij met een speer.”
Zijn broer was heel erg verdrietig toen hij over het visioen van zijn broer had gehoord. Dezelfde nacht kreeg deze man Abdallah hele hoge koorts en stierf. Veertig dagen later stierf ook zijn broer El-Walid.
In het jaar 701 A.D. werd Abdallah door een andere gouverneur opgevolgd. Hij volgde het beleid van zijn voorganger. Hij behandelde de Christenen slecht en arresteerde St. Alexander en martelde hem totdat de gelovigen drieduizend dinar voor hem hadden gecollecteerd. God liet de gouverneur kort erna omkomen. De volgende gouverneur was een nog slechter mens. Hij gaf bevel de paus te arresteren en vroeg hem om drieduizend dinar. De paus excuseerde zich en zei dat een deel van het geld dat aan zijn voorganger was betaald, gecollecteerd was van de gelovigen en een ander deel geleend. De gouverneur accepteerde dit niet en uiteindelijk vroeg de paus hem om respijt. De paus ging naar het noorden van Egypte en collecteerde daar voor het geld van de gelovigen. Gedurende zijn reis was er een ascetische monnik die twee van zijn leerlingen vroeg een grot te graven. Terwijl zij aan het graven waren, vonden zij vijf koperen kruiken vol met goud. Zij hielden er één voor zichzelf en gaven de rest aan de heremiet, die hij stuurde naar de paus.
De twee discipelen namen het goud en verlieten de woestijn. Zij gingen de wereld in, trouwden en bezaten vee, slaven en dienstmeisjes. De gouverneur werd geïnformeerd over deze twee mannen en hij riep ze bij hem. Hij bedreigde hen als zij hem niet de waarheid zouden vertellen over hun plotselinge rijkdom. Zij vertelden hem over de vijf kruiken met goud en dat de vier andere kruiken aan de paus waren gegeven.
Hij haastte zich naar het patriarchaat en plunderde alle kerkvaten. Hij greep de paus, beledigde hem en plaatste hem in de gevangenis. Hij eiste de kruiken en de drieduizend dinar van de paus. Hij liet hem niet gaan totdat hij dit alles van de paus had gekregen. Kort daarna stierf de gouverneur en een andere, nog vreselijkere gouverneur kwam na hem. Hij beval de christenen in het hele land de naam van het “beest”, waarover St. Johannes de Godgeleerde had geprofeteerd, in plaats van het kruis op hun pols te tatoeëren. Hij beval ook de paus het teken van het "beest" op zijn pols te tatoeëren, maar de paus weigerde. Toen de gouverneur aanhield, vroeg de paus hem om drie dagen respijt. De paus ging naar zijn cel en bad tot de Heer Jezus Christus hem niet te verlaten zodat hij voor deze test niet zou falen. De Heer beantwoordde zijn gebed en hij werd geveld door een korte ziekte. Hij ging naar de gouverneur en vroeg hem toestemming om naar Alexandrië te gaan. De gouverneur weigerde omdat hij dacht dat de paus deed alsof hij ziek was om het tatoeëren te ontvluchten.
Hierna liet de Heer hem weten dat hij na vier dagen deze wereld zou verlaten. Hij vertelde dit aan zijn leerlingen en vroeg hen een rijtuig klaar te maken om zijn lichaam in te vervoeren en hem te begraven naast de Heilige Vaders. Hij ging heen in vrede en werd, zoals hij dat wilde, vervoerd voor zijn begrafenis.
Gedurende het pausschap van anba Alexander, hadden de Melekieten een patriarch in Egypte, Anastasius genaamd, die gehaat werd door zijn eigen mensen omdat hij van de orthodoxen hield en vredig met ze omging. Hij verliet zijn eigen congregatie en ging naar paus Alexander, en betuigde het orthodoxe geloof voor hem. De paus behandelde de patriarch goed, eerde hem en wilde hem de zaken van het patriarchaat overdragen zodat hij naar één van de kloosters zou kunnen gaan en in afzondering de Heer gaan aanbidden. Anba Anastasius weigerde en zei tot hem: "Als ik het pausschap had gewild, was ik daar wel gebleven aangezien ik daar patriarch was. Maar nu wil ik jouw leerling zijn." Uiteindelijk accepteerde hij een bisdom en werd bisschop en hij leidde de kudde, die hem was toevertrouwd, goed. Anba Alexander bleef op de troon van St. Marcus voor een periode van 24 jaar en 9 maanden.
Mogen Zijn gebeden met ons allen zijn. Amen.