Synaxarium
13 Baramoudah

Het vertrek van paus Yoannis XVII, 105e patriarch van Alexandrië.

Ook op deze dag van het jaar 1745 A.D. (1461 A.M.) ging de goede, volmaakte en wijze paus anba Yoannis XVII, 105e patriarch van Alexandrië, heen. De ouders van deze vader waren vrome christenen uit de stad Malawi, in Opper-Egypte. Toen hij 25 jaar oud was, verliet hij deze zinloze wereld en ging naar het klooster van St. Antonius. Hij werd daar monnik. Zijn naam was Abdel Sayyed. Toen ging hij naar het klooster van de heilige anba Paula, na de renovatie daarvan. Hij spande zich in aanbidding in en leidde zichzelf op. Hij leerde lezen en schrijven omdat hij analfabeet was. Daarna bestudeerde hij grondig de heilige boeken. Nadat hij zich inspande in ascese en een deugdzaam leven, het bestuderen van de kerkelijke onderwerpen en van de boeken, kozen de oudsten van de monniken hem als priester. paus Yoannis XVI, 103e patriarch, wijdde hem tot priester, samen met zijn collega Moergan El-Assuity, die later paus Petrus VI, 104e patriarch, zou worden. Toen paus Petrus VI, 104e patriarch, heenging, bespraken de bisschoppen, priesters en leiders van de leken wie geschikt zou zijn voor de patriarchale zetel. Ze kozen onder andere deze vader en brachten hem vanuit het klooster naar Cairo.

Nadat ze de Goddelijke Liturgie voor drie dagen hadden gebeden, lieten ze het lot beslissen en dat viel op deze vader. Hij werd gewijd tot patriarch in de kerk van de martelaar Mercurius Aboe Sefeen, in Oud-Cairo, op zondag de zesde dag van Toebah, 1443 A.M. (12 januari, 1727 A.D.). Na zijn wijding en voor het lezen van het evangelie, openden ze de deur naar het graf van de overleden patriarchen, zoals gebruikelijk, zodat de nieuw verkozen paus naar beneden kon gaan en het kruis en de staf uit de hand van zijn overleden voorganger kon pakken. Nadat hij naar beneden ging en het kruis nam, knetterden de botten in het graf. Hij was doodsbang en beval deze traditie te stoppen en zei dat er kruisen en staven in overvloed waren. Het doel van deze gewoonte was dat de opvolger een les zou leren van zijn overleden voorganger, zodat hij niet zou worden misleid door zijn positie en arrogant zou worden. Het zien van het lot van zijn voorganger zou voor hem altijd een les en een voorbeeld zijn. De paus bleef na zijn troonsbestijging een week in Oud-Cairo en ging toen naar het patriarchale verblijf in Haret El-Roem.

Deze paus wijdde zich aan de bouw en renovatie van kerken en kloosters en de wijding daarvan. Tijdens zijn pausdom werd een prachtige kerk gebouwd in het klooster van anba Paula, de eerste kluizenaar op de berg Nemr en hij wijdde de kerk zelf. Hij werd vergezeld door anba Abraam, bisschop van El-Bahnasa, en een verzameling notabelen. Onder hen was de oudste Guirgis El-Souroegy, die voor de bouw van deze kerk had betaald.

Daarna bouwde paus Yoannis een kerk, refter en andere gebouwen in het klooster van de eervolle heilige anba Antonius, de vader van alle monniken en wijdde die door zijn gezegende handen. Daar wijdde hij hegumenen, priesters en diakenen. De eervolle oudste Guirgis El-Souroegy betaalde ook voor deze gebouwen. In het negende jaar van zijn pausdom, in 1451 A.M., beval de Sultan de belastingen voor de christenen en joden driemaal te verhogen. De rijken betaalden 4 Dinars, de middenklasse betaalde 3 Dinars en de armsten 1 Dinar. Later werden deze belastingen nog meer verhoogd en ook geheven voor de priesters, monniken, kinderen, armen en bedelaars zonder iemand ervan vrij te stellen. De tijd van deze vader was moeilijk en verdrietig voor de armen en ambachtslieden. Tijdens zijn tijd was er ook een grote stijging van de prijzen en een zware aardbeving schudde Cairo in het midden van de nacht, gedurende ongeveer een uur. De aarde schudde op haar grondvesten, huizen werden verwoest en de mensen beefden. Toen had God medelijden met zijn volk en bevrijdde hen van deze bittere beproevingen.

Toen anba Khristotholo III, 102e metropoliet van de zetel van Ethiopië, heenging, kwam een groep Ethiopische lekenleiders bij paus Yoannis in het 17e jaar van zijn pausdom, in het jaar 1460 A.M. (1744 A.D.), en vroegen hem voor hen een aartsbisschop te wijden. Hij wijdde voor hen de monnik Johannes (Johanna), een van de priesters van het klooster van onze grote vader anba Antonius en noemde hem Yoannis XI. De delegatie ging vreugdevol met hem terug. Deze paus leefde nog lang tot een hoge leeftijd, zijn kudde hoedend met de beste zorg. Toen hij zijn strijd eindigde, kreeg hij een korte ziekte en ging vervolgens in alle rust heen op de maandag van de Pascha week, de dertiende van Baramoeda in het jaar 1461 A.M. (19 april, 1745 A.D.). Hij zat 18 jaar, 3 maanden en 8 dagen op de zetel en werd begraven in het graf van de aartsvaders in de kerk van St. Mercurius Abu-Sefein in Oud-Cairo. Hij was tijdgenoot van Sultan Ahmed III en Sultan Mahmoud I. De zetel is een maand en tien dagen na zijn vertrek onbezet gebleven.

Moge zijn zegen met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.