Synaxarium
20 Baramhat

Het heengaan van de heilige anba Khaiil (Michael) 56e paus van Alexandrië.

Op deze dag van het jaar 623 A.M. (21 maart 907 A.D.) ging de heilige vader Michaël, de 56e paus op de stoel van Sint Marcus, de eeuwige rust binnen. Deze vader werd op 29 april 880 A.D. (30 Baramoeda 596 A.M.) tot patriarch gewijd. Anba Michaël bezat vele goede eigenschappen. Helaas trof hem zwaar leed. Onder andere het volgende: Paus Cosmas bouwde een kerk in naam van de martelaar Abtolomaos in het plaatsje Dansjour, dat tot het gebied van de bisschop van Sacha behoorde. Het gebeurde, dat de inwoners van Dansjour, Anba Michaël en enkele naburige bisschoppen voor de inwijding van deze kerk uit wilden nodigen. De bisschop van Sacha was het hier echter niet mee eens. Toen de inwoners desondanks tegen zijn wil in handelden, en de paus, met inbegrip van de bisschoppen uitnodigden, accepteerde de bisschop van Sacha dit niet en verliet de kerk, zogenaamd om voor hen de maaltijd te regelen. Toen de bisschop van Sacha echter lange tijd wegbleef, en het tijd was om de mis te gaan lezen, begon patriarch Michaël met het dankgebed en bracht het offerbrood naar het altaar. Dit na aandringen van de bisschoppen en uit hoofde van zijn hiërarchische rechten. Toen de afwezige bisschop van Sacha dit hoorde, bracht zijn liefde voor de aardse eer, zowel als zijn boosheid hem ertoe, patriarch Michaël aan te klagen wegens de schending van de wetten, omdat hij binnen het bisdom van een ander het offerbrood aanbood, zonder de toestemming van de verantwoordelijke bisschop. De bisschop van Sacha keerde met spoed naar de kerk terug. De duivel dreef hem tot boosheid, zodat hij het heilige altaar en de patriarch aanviel. Patriarch Michaël maakte echter zijn gebed in alle rust en volkomenheid af. De dag daarop riep de patriarch de bisschoppen, priesters en theologen bijeen, excommuniceerde deze bisschop en stelde een andere aan. De bestrafte bisschop werd woedend en liet zich door de duivel leiden. Hij ging naar de landvoogd van Egypte, Ahmed Ibn Toulon, en zei tegen hem: Anba Michaël bezit een groot vermogen en is zeer rijk.

Daar de landvoogd van Egypte zich op dat moment voor de oorlog wilde voorbereiden, en daarom hoge uitgaven had, liet hij de patriarch bij zich komen. Hij verlangde van anba Michaël het hele vermogen van de kerk en hun gebruiksvoorwerpen. De patriarch weigerde echter hem dit te geven. Dus gooide de landvoogd de patriarch, zowel als een hem begeleidende diaken genaamd Ibn Almonther in de gevangenis. Daar bleef anba Michaël een jaar lang. Het eten dat hij kreeg, bestond enkel uit brood, gekookte peulvruchten en zout. Johannes en Mozes, twee secretarissen, die onder de landvoogd werkten, overlegden met Johannes en Makarius zijn zoon, de secretarissen van de minister en vroegen de hulp van de minister om hen te helpen, anba Michaël te redden. Deze minister ging naar de landvoogd, en vroeg hem de patriarch vrij te laten, maar met dien verstande dat zij 20 duizend dinars zouden geven aan Ibn Toulon. Nu schreef de patriarch een verklaring, dat hij dit bedrag in twee termijnen zou betalen. De eerste termijn na een maand, de tweede termijn na 4 maanden. Anba Michaël werd tenslotte vrijgelaten. Toen de eerste termijn betaald moest worden, betaalden de secretarissen ieder duizend dinars, en de minister gaf ook duizend dinars. Vader Michaël betaalde 7000 dinars, die hij bij de bisschoppen en de gelovigen had kunnen inzamelen.

Voor de resterende 10.000 dinars, ging de patriarch naar het plaatsje Belbees. Toen anba Michaël nog in gedachten verzonken was, hoe hij te werk zou moeten gaan, liep er een monnik langs zijn leerlingen en zei tegen hen: Zeg tegen jullie heer, dat God deze benarde toestand van de geldboete over 40 dagen van Michaël zal laten verdwijnen. Toen patriarch Michaël dit van zijn leerlingen hoorde, verlangde hij de monnik te zien. Deze was echter verdwenen, zodat hij hem niet kon vinden. Wat de monnik voorspeld had, gebeurde echter. Want na 40 dagen stierf de landvoogd Ibn Toulon. In zijn plaats kwam zijn zoon Khemaroueh, in het jaar 875 na Christus. Deze begenadigde patriarch Michaël en zag af van de heffing van het nog te betalen bedrag. De slechte persoon, die voor de patriarch al deze zorgen veroorzaakt had, kreeg met God’s toorn te maken, in het leven en na de dood, opdat hij een tot nadenken stemmend voorbeeld voor anderen zou zijn. Patriarch Michaël bleef 27 jaar, een maand en 9 dagen, op de stoel van Sint Marcus. Daarna ging hij de zalige rust binnen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.