Het heengaan van anba Macarius, 59e paus van Alexandrië.
Ook op deze dag van het jaar 668 A.M.(25 maart 952 A.D. ) ging de heilige anba Macarius, 59e paus van Alexandrië, heen. Hij werd geboren in de stad Shoubra. Hij wees de wereld al op jonge leeftijd af en hij verlangde naar het monastieke leven. Hij ging naar het klooster van St. Macarius in de wildernis van Scetis (Shiehiet). Hij leefde deugdzaam en gaf goed leiding wat hem waardig maakte om tot patriarch gekozen te worden als opvolger voor paus Cosmas. Hij werd geïnthroniseerd op 1 Baramoeda 648 A.M. (1 april 932 A.D.). Toen hij uit Alexandrië vertrok om de kloosters in de woestijn van Scetis (Shiehiet), te bezoeken, zoals ook zijn voorgangers als gewoonte hadden, ging hij langs zijn geboorteplaats om zijn moeder te bezoeken. Zij was een rechtvaardige vrouw. Toen zijn moeder hoorde dat hij was aangekomen, ging ze hem niet tegemoet. Toen hij bij het huis aankwam, trof hij haar op de grond zittend en wevend aan. Ze groette hem niet en besteedde geen aandacht aan hem. Hij dacht dat ze hem niet herkende. Hij zei tegen haar: “Weet u niet dat ik uw zoon Macarius ben die gekozen is voor een hoge positie en hoofd is geworden van een grote natie?” Ze antwoordde hem met tranen in haar ogen: “Ik weet wie je bent en ik weet wat er van je geworden is, maar ik had je liever dood gezien dan als patriarch. Voorheen was je alleen verantwoordelijk voor je eigen ziel maar nu ben je verantwoordelijk voor de zielen van je hele kudde. Onthoud dat je in gevaar bent en dat het moeilijk is eraan te ontsnappen.” Ze zei dit en ging door met weven, zoals ze daarvoor gedaan had.
De vader, de patriarch, verliet haar bedroefd en voerde zijn ambt met fijnzinnigheid en zorg uit. Hij instrueerde zijn volk met preken en diensten. Hij raakte niets van de kerkelijke inkomsten aan en legde niemand zijn hand op voordat hij toestemming van de mensen had. Hij droeg de bisschoppen en priesters op hun kudde in de gaten te houden en hen te beschermen met tekstverklaringen en vermaningen. Hij zat negentien jaar, elf maanden en drieëntwintig dagen in vrede en rust op de troon van St. Marcus en ging toen heen in vrede.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.