Synaxarium
22 Baramoudah

Het heengaan van St. Marcus II, 49e paus van de zetel van St. Marcus.

Ook op deze dag van het jaar 535 A.M. (21 april 819 A.D.) is de gezegende vader paus Marcus II , 49e paus van de zetel van St. Marcus, heengegaan. Deze heilige was afkomstig uit Alexandrië en was kuis en rein en zeer geleerd. Paus Johannes wijdde hem tot diaken en daarna als priester. Hij had een prachtige stem en ieder die hem hoorde, was blij met hem. De paus gaf hem de taak om de administratie van het patriarchaat bij te houden. De paus deed ook niets zonder zijn advies. Toen paus Johannes hem tot monnik aan het wijden was en hem de kleding van een monnik in het heiligdom liet dragen, riep één van de oudere monniken met luide stem: ''Deze diaken, wiens naam Marcus is, zal waardig zijn om op de troon van zijn vader St. Marcus de Evangelist te zitten!''

Toen paus Johannes heenging, waren alle bisschoppen het met elkaar eens om hem als patriarch te kiezen. Toen Marcus dit hoorde, vluchtte hij naar de woestijn. Ze hebben hem toen achtervolgd en weer mee teruggenomen. Hij werd toen tot patriarch gewijd op de 2e dag van Amshier 515 A.M. (31 januari 799 A.D.).

Hij gaf veel om de kerkelijke behoeften en restaureerde de gebouwen die in een geruïneerde staat waren. Door hem keerden veel ketters weer terug tot het orthodoxe geloof. Hij genas veel zieken en heeft veel boze geesten uitgedreven. Tegen de mensen, waarbij hij de boze geesten had uitgedreven, zei hij: ''Wat er bij u gebeurde, kwam doordat u met onwetendheid deel durfde te nemen aan de heilige mysteries. Dus bescherm uzelf voortaan tegen de boze woorden die uit uw monden kunnen komen.''

In zijn dagen veroverden de Arabieren de Griekse eilanden, namen veel vrouwen en kinderen gevangen en brachten hen naar Alexandrië om hen te verkopen. De paus verzamelde geld van de gelovigen en naast de fondsen die hij had, was hij in staat drieduizend dinar te betalen om hen te bevrijden. Hij heeft iedereen, die naar zijn land terug wilde keren, van alles wat ze nodig hadden voorzien. Hij hielp degenen die bleven om in het huwelijk te treden en zorgde voor hen. Hij had veel aandacht voor de kerk van de Verlosser in Alexandrië en herstelde deze. Toen kwaadwillige mensen de kerk lieten verbranden, herstelde hij de kerk weer.

Toen de Heer hem rust wilde geven, werd hij ziek. Hij bad de Goddelijke liturgie en nam deel aan de Heilige Mysteries. Hij nam afscheid van de aanwezige bisschoppen en ging heen in vrede nadat hij 20 jaar, 2 maanden en 21 dagen op de troon had gezeten.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.