Het heengaan van de heilige Theodosius I, 33e patriarch van Alexandrië.
Op deze dag van het jaar 283 A.M. (24 juni 567 A.D.) ging de heilige Theodosius I, 33e paus op de stoel van Alexandrië, heen. Het was na het overlijden van paus Timótheüs dat alle bisschoppen en orthodoxe leken bijeen kwamen en vader Theodosius als paus wijdden. Hij was geleerd en kende de heilige schriften van buiten. Kort na zijn inwijding werden enkele kwaadwillende lieden boos op hem. Ze namen een aartsdiaken, die Fakius heette, en wijdden hem, met de hulp van Julianus, tot patriarch. Deze Fakius was door paus Timotheus eerder geëxcommuniceerd omdat hij de besluiten van het concilie van Chalcedon aannam. Fakius en zijn volgelingen hebben anba Theodosius verdreven naar Garsimanos, waar de heilige Sawirus van Antiochië, die in Sakha in Egypte verbleef, hem troostte en herinnerde aan wat met de discipelen en Johannes Chrysostomus gebeurd was.
Zes maanden nadien begaf anba Theodosius zich naar Melig, waar hij twee jaar verbleef. Toen kwamen de inwoners van de stad tegen de prefect in opstand en verlangden hun patriarch terug. Het bericht hiervan drong door tot koning Justinianus en koningin Theodora, die het christendom liefhad. Koningin Theodora schreef nu: “Wie van hen het eerst gekozen is, moet op de troon bevestigd worden”. Daarom werd er een vergadering belegd, waarin 120 priesters eigenhandig ondertekenden dat anba Theodosius de eerste geweest was. Fakius verscheen voor de vergadering en verklaarde: “ik heb onrechtvaardig gehandeld.” Hij vroeg om vergeving en of ze hem zijn schuld kwijt wilden schelden en hem weer als aartsdiaken wilden accepteren. Dit voorstel ging naar de koningin gestuurd. Echter koning Justinianus was het wel met de besluiten van het concilie van Chalcedon eens en schreef aan de prefect van Alexandrië: “Als de patriarch, anba Theodosius, mijn mening wil delen over de besluiten van Chalcedon dan zou voor hem het patriarchaat met het stadhouderschap verenigd en hij zou dan vorst van Alexandrië worden. Zou anba Theodosius hier niet mee instemmen, dan zou hij Alexandrië moeten verlaten”. Toen anba Theodosius dit bericht hoorde, sprak hij: “Zo heeft de duivel ook tot onze Heer Jezus Christus gesproken. Ik zal je alle rijken van de wereld schenken, als je in aanbidding voor mij neerknielt”. Toen verliet anba Theodosius de stad en ging naar Zuid-Egypte, waar hij verbleef en de gelovigen sterkte.
De koning liet anba Theodosius naar Constantinopel komen. Anba Theodosius begaf zich dus naar Constantinopel, samen met enkele priesters. De koning ontving anba Theodosius en liet hem op een voorname plaats zitten.
De koning toonde begrip en probeerde toch anba Theodosius over te halen tot erkenning van de besluiten van Chalcedon. Toen anba Theodosius het niet eens was met de koning, zette de koning Theodosius van zijn troon af en verbande hem naar Zuid-Egypte. De koning stelde in zijn plaats iemand met de naam Paulus aan. Toen deze naar Alexandrië kwam, wilden de gelovigen hem niet accepteren. Paulus wachtte één jaar, zonder dat iemand , afgezien van enkele uitzonderingen, hem benaderde. Toen de koning dit hoorde, gaf hij bevel de kerken van Alexandrië te sluiten, tot ze de patriarch zouden gehoorzamen. De orthodoxe gelovigen gingen nu buiten de stad Alexandrië en bouwden één kerk in naam van de apostel Markus en een andere in naam van de heiligen Kozman en Damian. Hier hielden zij hun gebedsdiensten en doopten zij hun kinderen. Toen de koning dit hoorde, gaf hij bevel de kerken in Alexandrië weer te openen. Anba Theodosius vreesde dat de keizer, door het openstellen van de kerken, het volk voor zijn inzichten wilde winnen. Hij schreef het volk een brief vol vermaningen, bemoedigingen en waarschuwingen voor dwalingen, dat ze niet van het orthodoxe geloof af moesten vallen. Anba Theodosius verbleef 28 jaar in ballingschap in Zuid-Egypte en 4 jaar in Alexandrië. De periode van zijn patriarchaat bedroeg derhalve 31 jaar, 4 maanden en 15 dagen. In deze tijd schreef hij nuttige vertellingen en preken.
Mogen de gebeden van deze heilige met ons zijn. Amen.