Synaxarium
13 Hatour

Het heengaan van Paus Zacharias, 64e paus van Alexandrië.

Ook op deze dag, in het jaar 1032 A.D. (748 A.M.), ging de grote heilige anba Zacharias, 64e paus van Alexandrië heen. Hij kwam zelf uit Alexandrië en werd daar tot priester gewijd. Hij stond bekend om de zuiverheid van zijn geest en zijn rust en kalmte. Toen de heilige Filotheus, de 63e paus, overleed, kwamen de bisschoppen samen om met Gods hulp de geschikte persoon te kiezen om hem op te volgen. Terwijl zij bijeen waren in de kerk van St. Marcus de Apostel, om daar te wie de geschikte kandidaat zou zijn, vernamen zij echter dat iemand uit Alexandrië, genaamd Ibrahim Ben Bishr en een goede vriend van de prefect, de prefect had omgekocht om een akte te verkrijgen waarin stond dat hij tot patriarch aangesteld was. Daarna ging hij, vergezeld door enkele soldaten, naar Alexandrië. De bisschoppen betreurden het nieuws en vroegen God allen tezamen om de kerk niet over te laten aan de zorg van iemand die door omkoperij en machtsmisbruik tot paus was benoemd. Zij vroegen God ook om de geschikte persoon voor de kerk uit te kiezen. Terwijl zij baden, zagen zij vader Zacharias die net de trap af liep met een kruik in zijn handen. Plotseling struikelde hij en viel op de grond, maar de kruik bleef onaangeroerd in zijn handen. Dit verbaasde de bisschoppen en priesters. Zij vroegen de mensen wat zij van hem vonden en iedereen was het erover eens dat hij een goede en geleerde man was. Zo besloten zij tezamen met de bisschoppen om hem te wijden tot patriarch. Daarna kwam Ibrahim Ben Bishr aan en hij zag hoe zij juist klaar waren met de inwijding van vader Zacharias. Toen zij de akte van de prefect zagen, probeerden zij Ibrahim te troosten. Hij werd benoemd tot priester en daarna tot hegumen en ze beloofden hem tevens de positie van bisschop zodra er een bisdom vrijkwam. Vader Zacharias ontmoette veel moeilijkheden in zijn leven. Een monnik had bijvoorbeeld meerdere klachten tegen hem ingediend bij de prefect El Hakem Beamr Allah die het kalifaat in 989 A. D. had overgenomen. Deze nam paus Zacharias gevangen en gooide hem voor de leeuwen, maar zij raakten hem niet aan. De prefect kon dat niet geloven en dacht dat de patriarch iemand had omgekocht. Dus liet hij de leeuwen lange tijd zonder eten. Daarna slachtte hij een schaap en wreef hij de kleren van de patriarch in met het bloed. De paus werd nog eens bij de leeuwen gegooid, maar ook deze keer deden ze hem niets. De Heer zorgde er zelfs voor dat zij tam werden en zich rustig gedroegen bij de paus. Dit liet de prefect verbijsterd achter. Hij beval drie maanden gevangenis voor anba Zacharias.

Ondertussen dreigde hij hem met de dood door middel van verbranding, indien hij zijn religie niet verliet. De patriarch was echter niet bang. Daarna beloofde de prefect hem de positie van rechter der rechters, maar wereldlijke prestige kon hem niet verleiden en hij deed niet wat de prefect wilde. Uiteindelijk werd hij dankzij één van de prinsen vrijgelaten. Hij ging naar Wadi Habab en verbleef daar gedurende negen jaar. Ondertussen kwamen veel moeilijkheden en problemen het volk tegemoet en meerdere kerken werden afgebroken. Maar de Heer Christus had compassie met Zijn volk. Hij verloste Zijn Kerk van de problemen en bekeerde de prefect van zijn onrechtmatige daden. Zo beval deze dat de afgebroken kerken herbouwd moesten worden en dat alles wat van de kerken was afgenomen, teruggegeven moest worden. De opdracht werd gegeven dat de cimbalen opnieuw mochten luiden in de kerk. Daarna leefde Anba Zacharias nog 12 jaar. Hij was begaan met de bouw van nieuwe kerken en de restauratie van de kerken die waren afgebroken. In totaal was hij 28 jaar patriarch. Hij ging in vrede heen naar de Heer.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.