Synaxarium
23 Baramhat

Het heengaan van de grote profeet Daniël.

Op deze dag van het laatste jaar van koning Kores (Cyrus), koning van Babylon, ging de grote rechtvaardige profeet Daniël heen. Deze profeet was van de stam van Juda en van het nageslacht van koning David. Hij werd door Nebukadnessar, koning van Babylon, samen met de Israëlieten gevangen genomen toen hij Jeruzalem veroverde in het jaar 3398 van de wereld. Hij verbleef zeventig jaar in Babylon. Deze profeet was heel jong, maar hij leefde een deugdzaam leven De Heilige Geest vervulde hem en hij profeteerde in Babylon.

In het vierde jaar van de ballingschap had koning Nebukadnessar een vreselijke droom en was erg bang. Toen hij wakker werd, vergat hij de details van zijn droom. Hij verzamelde al de wijzen van Babylon om hem over deze droom en zijn betekenis te vertellen. Als ze dit niet konden vertellen zouden ze allemaal worden gedood. Onder hen waren ook Daniël en drie jonge mannen. Daniël en de jonge mannen baden tot God en smeekten om aan hen de koningsdroom te openbaren. God antwoordde hun gebeden en openbaarde aan Daniël de droom en de interpretatie ervan. Daniël ging naar de koning en vertelde hem over zijn droom en zijn uitleg. Hij vertelde hem ook over de koningen die na hem zouden regeren en wat er met een ieder van hen zou gebeuren. Nebukadnessar was blij met Daniël en viel voor hem neer. De koning gaf Daniël vele geschenken en benoemde hem tot hoofd over alle wijzen van Babylon.

Na enige tijd had Nebukadnessar een andere droom en Daniël interpreteerde de droom voor hem. Daniël vertelde dat God de koning zou verdrijven van de mensen naar de wilde dieren, vanwege zijn hooghartigheid en overmoedigheid. De koning zou zeven jaar lang gras eten zoals de runderen. Daarna zou God hem terugbrengen naar zijn koninkrijk. Dit alles gebeurde met Nebukadnessar.

Daniël had ook uitgelegd aan Beltesassar, de zoon van Nebukadnessar, wat de engel van de Heer had geschreven op de muur, toen koning Beltesassar wijn dronk uit de kelken van de tempel van de Heer. Daniël zei tegen de koning: "O koning, u was niet nederig genoeg ondanks dat u wist wat God met uw vader Nebukadnessar heeft gedaan vanwege zijn hooghartigheid en overmoedigheid. Maar u verhief zich boven de Hemelse Heer en dronk wijn uit de kelken van het huis van de Heer samen met uw machthebbers, uw hoofdvrouwen en bijvrouwen. Vervolgens werden de vingers van de schrijvende hand door de Heer gestuurd, en Zij schreven het volgende op de muur: ‘Mene, mene, tekel ufarsin. ´ Dat betekent:

mene – God heeft de dagen van uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt;

tekel – u bent gewogen en te licht bevonden;

peres – uw koninkrijk is verdeeld en aan de Meden en de Perzen gegeven.’

Dit alles is geschied de koning werd gedood met al zijn machthebbers en het koninkrijk van de Chaldeeën eindigde. Darius koning van Perzië, regeerde na hem. Er was een idool in Babylon met de naam "Baäl" die door koning Darius werd aanbeden. Toen Daniël werd gevraagd waarom hij het idool niet aanbad, antwoordde Daniël: "Ik aanbid niets dat geen leven in zich heeft". De koning zei tegen hem: "Hij leeft, want hij eet en drinkt elke dag." Daniël vertelde hem dat het niet waar zou kunnen zijn. De koning werd boos en wilde dit voor zichzelf controleren. Hij zette eten en drankjes in de tempel van de afgod, sloot de deur en verzegelde deze. De volgende dag ging hij naar de tempel, opende de deur en vond niets van het eten of de drankjes. Maar Daniël had met de hulp van een aantal van zijn metgezellen de vloer van de tempel met fijne as bedekt en vond de voetsporen van degenen die de tempel 's nachts waren binnengegaan en het eten en drinken hadden gestolen.

De koning arresteerde de zeventig priesters van de afgod Baäl, samen met hun vrouwen en kinderen en martelde hen totdat ze hem vertelden over de geheime ingang van de tempel. De koning beval hen allen te doden en liet Daniël het idool en het altaar vernietigen. De mensen kwamen in opstand tegen de koning en vroegen hem Daniël aan hen uit te leveren. De koning gaf zich over aan hun eisen en Daniël werd in een kuil met leeuwen geworpen. Maar God hield Daniël veilig en vernietigde zijn vijanden.

Daniël zag in een visioen de koninkrijken en de koningen die de wereld na hem zouden regeren tot het einde van de tijd. Hij zag ook de heerlijkheid van God en de Goddelijkheid van Christus de Verlosser. Hij profeteerde over Zijn komst en Zijn dood, de verwoesting van Jeruzalem en de afschaffing van het geslachte offer. Alles is uitgekomen. Deze grote profeet bleef zeventig jaar in Babylon en ging daarna in vrede heen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen