Synaxarium
23 Kiahk

Het heengaan van David, de profeet en koning.

Op deze dag van het jaar 1040 B.C. ging de grote koning en de heilige en geëerde profeet David, de zoon van Isaï, heen. Hij was de tweede koning die over de kinderen Israëls regeerde en de eerste onder de koningen die wandelde in deugdzaamheid en rechtvaardigheid. Hij was uit de stam van Juda, uit Bethlehem. God koos hem om koning te zijn over Israël, toen Saul, de zoon van Kis, ongehoorzaam was aan het gebod van God. God gebood de profeet Samuel om een van de kinderen van Isaï tot koning over Israël te zalven. Samuel koos de oudste zoon die een goed voorkomen en een lange gestalte had, maar God wees hem af en zei tegen Samuel: ”Let niet op zijn voorkomen noch op zijn rijzige gestalte, want Ik heb hem verworpen. Het komt immers niet aan op wat de mens ziet; de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer kijkt naar het hart.” (1 Samuel 16:7) Isaï riep al zijn zonen en toonde hen aan Samuel. Hij koos David en zalfde hem tot koning. God was met hem in alles wat hij deed, vanwege de reinheid van zijn hart en zijn berusting. Hij overwon Saul die hem op verschillende momenten wilde doden.

Eens ging Saul erop uit om David te doden en hij ging een spelonk in om zich af te zonderen. David benaderde hem ongemerkt en sneed een hoek van zijn mantel af om hem te laten zien dat hij zijn hand niet naar hem zou uitstrekken, om hem te doden. (1 Samuel 24:1-22).

Een andere keer trof David Saul slapend aan. Hij nam de speer en de waterkruik die aan zijn hoofdeinde lagen weg en deed hem geen pijn. (1 Samuel 26:1-25).

Toen Davids mannen tegen David zeiden dat hij Saul moest vernietigen, zei David: ”De Heer verhoede dat ik mijn hand ophef tegen Zijn gezalfde”. (1 Samuel26:11)

Toen een man bij David kwam met het bericht dat zijn rivaal Saul dood was, zeggend: ”toen trad ik op hem toe en doodde hem”, greep David zijn eigen kleren, scheurde deze en weeklaagde over hem. David riep een van de jonge mannen en zei: ”treed nader, stoot hem neer”. Deze sloeg de man zodat hij stierf. (2 Samuel 1:1-15)

God waardeerde deze profeet boven de hele mensheid omdat hij vele deugden had. Naast de deugd van nederigheid, was hij een profeet, een rechtvaardige man en een goede koning. Ondanks dat alles noemde hij zichzelf: een ‘dode hond’ en een ‘vlo’. (1 Samuel 24:14).

God prees hem door te zeggen: ”In David, de zoon van Isaï, heb ik een man naar mijn hart gevonden, die geheel naar Mijn wil zal handelen” (Handelingen 13:22).

God beschermde Jeruzalem omwille van hem, tijdens zijn leven en na zijn dood. En hij maakte de koningen van Israël uit zijn zaad. God noemde Zich ‘Zijn zoon’. David profeteerde in het Boek Psalmen, wat een boek is vol met bruikbare lessen en goede leer. Davids macht en kracht werden ondersteund door God. Toen hij jong was en de schapen van zijn vader hoedde, kwam er eens een beer en een andere keer een leeuw die zijn schapen aanvielen. Hij doodde zowel de beer als de leeuw.

Toen het leger van Israël en het leger van de Filistijnen tegenover elkaar stonden, kwam Goliath naar voren. Hij was meer dan zes el lang, gewapend met ijzer en in zijn hand een speer zo dik als een weversboom. De ijzeren speerkop woog zeshonderd sikkels. Goliath schreeuwde naar de slagordes van Israël: ”Ik daag de slagordes van Israël vandaag uit; geef ons een man zodat we samen kunnen vechten”. Dat deed hij veertig dagen lang, ‘s morgens en ‘s avonds. Heel Israël hoorde deze woorden en niemand durfde tegen hem in te gaan.

Toen David kwam om zijn broers te bezoeken en hun een voorraad voedsel te brengen, zag en hoorde hij Goliath. David werd bewogen door Goddelijke ijver en zei tegen hem: ”Gij treedt mij tegemoet met zwaard en speer en werpspies, maar ik treed u tegemoet in de naam van de Heer der heerscharen, de God der slagorden van Israël, die gij getart hebt”. David nam een steen, hij slingerde hem weg en raakte de Filistijn tegen het voorhoofd, zodat de steen in zijn voorhoofd drong en hij op zijn gezicht op de grond viel. David snelde naar voren, stond bij de Filistijn, nam zijn zwaard, hakte zijn hoofd af en nam de smaad van Israël weg. (1 Samuel 17)

David leefde 70 jaar. Op 30 jarige leeftijd werd hij koning. Hij was geboren in het jaar 1120 B.C.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.