Synaxarium
20 Bashans

Het heengaan van St. Ammonius de Heremiet (kluizenaar).

Op deze dag van het jaar 357 A.D. (73 A.M.) ging de heilige vader anba Ammonius heen. Hij werd geboren in 294 A.D., in een dorp nabij Marioet. Hij was, net zoals St. Antonius, geboren uit een rechtvaardige en rijke Christelijke familie. Hij verloor zijn ouders toen hij jong was en kwam onder de voogdij van zijn oom. Hij verlangde naar het leven van puurheid, kuisheid en heiligheid. Desondanks dwong zijn oom hem’, tegen zijn wil, om verloofd te zijn met een rijk meisje. Aangezien hij zijn oom niet ongehoorzaam kon zijn, sprak hij door middel van spirituele uitspraken met zijn toekomstige bruid. Hij had gedurende zijn heilige leven een goede invloed op haar. Zodat hij haar deed verlangen naar het leven van puurheid en hij in haar hart het verlangen opriep om zichzelf te wijden als een bruid voor de Ware Bruidegom Jezus Christus. Aldus accepteerden zij het huwelijk, maar besloten om als broer en zus te leven.

Zó bleven ze gedurende zeventien jaar, zichzelf puur en kuis houdend, waarna zijn vrouw heenging naar de eeuwige gelukzaligheid. De heilige zag in een visioen St. Antonius die hem riep om het monnikengewaad aan te trekken. Toen hij uit zijn slaap wakker werd, stond hij op en ging naar St. Isidorus, die hem de heilige ‘Eskeem’ (riem) aandeed. Hij verbleef gedurende enige tijd bij hem, waarna hij naar de berg Tounah ging, waar St. Antonius was.

St. Ammonius verbleef enige tijd bij St. Antonius en werd zijn discipel en studeerde onder zijn toezicht de canon (regels) van het heilige kloosterwezen. Hij bouwde voor zichzelf een cel in de berg Tounah. Daar aanbad hij God vurig en de duivel benijdde hem. Hij bezocht hem in de vorm van een non en klopte op zijn deur. Toen hij opendeed en de duivel hem vroeg om met hem te bidden, werd de duivel als een vlam van vuur. Toen ging de duivel heen en verbleef in een vrouw en motiveerde haar om de heilige te verleiden in zonde met haar te vallen. Ze droeg haar beste kleding en kwam tijdens zonsondergang bij hem en klopte op de deur, zeggende: “Ik ben een reizende vrouw en ben verdwaald en het is nu donker. Laat mij alsjeblieft niet buiten omdat de wilde beesten mij zullen doden en u verantwoordelijk wordt voor mijn bloed.” Toen hij de deur opende en begreep dat de duivel haar stuurde, begon hij tot haar te preken en bracht angst in haar hart voor de martelingen van de hel, die de zondaars kunnen verwachten, en vertelde over het genot en de gelukzaligheid die de rechtvaardigen kunnen verwachten. God opende haar hart en ze begreep wat hij haar vertelde. Ze knielde voor zijn voeten, huilde en vroeg hem om haar te accepteren en haar te helpen haar ziel te redden. Ze trok haar kleren uit en trok een jutezak van haren aan. Hij knipte haar haren en noemde haar “De simpele geest” of “de naïeve”. Hij leerde haar de weg naar rechtvaardigheid en ze excelleerde door vele gebeden en vasten en overtrof daarmee vele heiligen.

De duivel probeerde hem weer in de val te laten lopen. Deze keer in de vorm van een monnik die huilend door de kloosters liep en zei: “Anba Ammonius de Heremiet is getrouwd en houdt de vrouw bij zich in zijn cel. Hij heeft de monniken te schande gemaakt en het monnikengewaad onteerd.” Toen anba Apollo, die als de engelen was, hiervan hoorde, nam hij anba Yosab en anba Nohi (Bohi) mee en ging naar de berg Tounah naar de cel van anba Ammonius. Ze klopten op de deur van de cel en toen zij de deur opendeden, begrepen ze de situatie. Ze traden binnen, baden zoals gewoonlijk tezamen en zaten neder om te spreken over de grootheid van God. Aan het eind van de dag vroeg anba Ammonius hen om “de naïeve” te bezoeken, omdat ze brood voor hen aan het bakken was. Toen ze bij haar aankwamen, zagen ze haar biddend staan te midden van een groot vuur en haar handen waren uitgestrekt naar de hemel. Ze verblijdden zich buitengewoon en prezen God. Nadat ze van het brood hadden gegeten en water hadden gedronken, ging ieder afzonderlijk slapen. De engel van de Heer onthulde het verhaal van “de naïeve” en St. Ammonius aan anba Apollo en God hen daar bracht om aanwezig te zijn op de tijd van haar heengaan.

Rond het derde uur van de nacht werd ze ziek met koorts. Ze knielde neer en gaf haar ziel op in de handen van de Heer. Ze wikkelden haar in doeken en begroeven haar, nadat ze over haar hadden gebeden. Toen vertelde anba Ammonius hen over haar deugden en dat ze gedurende de achttien jaar dat ze bij hem verbleef nooit haar gezicht op had geheven om hem aan te kijken en dat haar voedsel brood en zout was. Hierna zond St. Antonius hem naar de El-Natroun vallei om er nieuwe kloosters te vestigen en vele gelovigen volgden hem. Hij regelde voor hen hun levensonderhoud en leidde hen uitmuntend. Kort hierna ging de heilige vader in vrede heen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.