Het heengaan van St. Cyriacus.
Op deze dag ging de heilige vader, St. Cyriacus, heen. Deze voorvechter was in de stad Korinthe in Griekenland grootgebracht. Hij was de zoon van orthodox-christelijke ouders, die hem leerden over de onderwerpen van de kerk. Ze brachten hem naar anba Petrus, bisschop van Korinthe, die zijn neef was. Die wijdde hem tot lezer St. Cyriacus las voortdurend en zocht naar de interpretaties van de Heilige Schrift, totdat hij velen hierin had overtroffen.
Anba Petrus benoemde hem om voor de mensen in de kerk te lezen en ook voor hemzelf in zijn cel. Anba Petrus was tevreden over hem. Toen hij 18 jaar oud was, vroegen zijn ouders hem of hij wilde trouwen, maar hij weigerde. Hij vroeg hen om toestemming om een van de kloosters te bezoeken om te worden gezegend door de heiligen daarin. Hij bleef het klooster van tijd tot tijd bezoeken en hij verlangde naar het monastieke gewaad.
Hij ging naar de Heilige stad Jeruzalem en ontmoette haar bisschop, anba Cyril. Hij vertelde hem over zijn wens om monnik te worden. Anba Cyril keurde zijn wens goed en voorspelde hem dat hij een goede vader zou worden, vele prestaties zou verrichten en dat vele zielen door zijn leringen zouden worden verlicht. Hij zegende hem en stuurde hem naar de grote vader Euthymius (Otimus), de vader van de monniken van Palestina.
Vader Euthymius ontving hem met vreugde en gaf hem het monnikengewaad. Hij bracht hem bij een van de oudsten van het klooster, die hem de wegen van het aanbidden en de kunstgrepen van Satan leerde. St. Cyriacus leefde een deugdzaam leven met veel onthouding naast nederigheid, godsvrucht en vroomheid. God schonk hem de gave van genezing. Hij genas allen die naar het klooster kwamen met allerlei ziekten of gebreken. Zijn deugden en zijn heiligheid hebben zich overal verspreid.
Deze heilige man vergezelde anba Cyril, bisschop van Jeruzalem, naar het Oecumenische concilie van de honderdvijftig bisschoppen die zich verzamelden in Constantinopel vanwege Macedonius, de vijand van de Heilige Geest. St. Cyriacus debatteerde en streed met hem door talloze redenen en bewijzen aan te voeren.
Hij ging op een hoge leeftijd heen. Na zijn heengaan verrichtte de Heer vele tekenen en wonderen door zijn lichaam. Zijn lichaam rust nog steeds in een van de kloosters van de stad Jeruzalem, zonder enige verandering of aantasting. Iedereen die hem vandaag de dag ziet, denkt dat hij nog maar een korte tijd geleden is heengegaan. Meer dan 700 jaar zijn verstreken vanaf het tijdstip van zijn heengaan tot aan het schrijven van zijn biografie. Hij leefde ten tijde van Theodosius de Grote in het laatste deel van de vierde Christelijke eeuw.
Moge zijn voorspraak met ons zijn. Amen.