Het heengaan van de heilige Epiphanius, bisschop van Cyprus.
Op deze dag van het jaar 403 A.D. (119 A.M.) ging de grote heilige Epiphanius, bisschop van Cyprus, heen. Zijn ouders waren joden, zijn vader stierf en liet hem achter met een zus en hun moeder, die hen goed opvoedde. Zijn vader had een ezel nagelaten, die erg koppig was. Zijn moeder vroeg Epiphanius het dier te verkopen. Hij ontmoette een Christen, Philotheus genaamd, die de ezel wilde kopen, maar de ezel schopte Epiphanius zo hard, dat hij bewusteloos op de grond viel. Philotheus maakte het teken van het kruis over Epiphanius en die werd direct van zijn pijn genezen en stond op alsof er niets gebeurd was. Daarna schreeuwde Philotheus tegen het dier, God vragend dat het dood zou gaan. Daarop viel de ezel direct dood neer.
Toen de heilige Epiphanius deze beide wonderen zag, zei hij tegen Philotheus: Hoe is de ezel dood gegaan? Hij antwoordde hem: Het is de kracht van het kruis en hij vertelde hem over Jezus die gekruisigd werd, de Zoon van God, die de joden in Jeruzalem gekruisigd hebben voor de verlossing van de wereld. Toen een van de rijke joden stierf zonder erfgenaam, liet deze zijn hele erfenis na aan Epiphanius, die het gebruikte voor de bekostiging van leraren in wetenschap en wetgeving.
Het gebeurde op een dag dat hij op straat een arme man tegenkwam; die vroeg een monnik om een aalmoes. Daar de monnik, niets bij zich had, wat hij hem kon geven, trok hij zijn kleed uit en gaf het aan hem, en de arme man nam het aan. Epiphanius zag nu, dat het was alsof er een wit kleed vanuit de hemel op de monnik neerdaalde. Epiphanius vroeg de monnik wie hij was en tot welke religie hij behoorde. De monnik legde hem uit, dat hij christen was. Nu vroeg Epiphanius hem, of hij hem in de leer van het christendom wilde onderwijzen. De monnik deed dat en nam hem mee naar zijn bisschop, die Epiphanius in de leer van het christelijk geloof onderrichtte en hem doopte.
Nu wilde Epiphanius graag monnik worden, waarop de bisschop hem naar het klooster van de heilige Lucianus stuurde waar hij door de heilige Hilarion verder werd onderricht. Daarna werd hij monnik en Gods genade was met hem en hij nam heel snel de leer van de kerk en de regels en deugden van het monnikenwezen in zich op. De heilige Hilarion, zijn leraar, voorspelde hem, dat hij bisschop zou worden. Hilarion gaf Epiphanius opdracht naar Cyprus te gaan en er zijn intrek te nemen, en gaf hem de opdracht niet te weigeren als men hem zou verzoeken hun bisschop te worden.
Toen de bisschop van Cyprus zalig gestorven was, wilde het toeval dat Epiphanius naar de stad ging om iets voor zijn gewone levensonderhoud te kopen. Er waren 2 monniken bij hem. Toen gaf Christus een oude heilige bisschop een opdracht, en zei tegen hem: Ga naar de markt. Daar zul je een monnik treffen, die twee druiventrossen in zijn hand heeft, die hij wil kopen. Zijn naam is Epiphanius. Benoem hem tot bisschop van Cyprus.
De bisschop stond op, ging naar de markt en vond Epiphanius en de beide monniken. Epiphanius had twee druiventrossen in zijn hand. Toen de bisschop hem naar zijn naam vroeg, wist hij, dat hij de gekozene was en hij nam hem dus mee naar de kerk waar hij Epiphanius tot diaken, toen tot priester, en vervolgens tot bisschop wijdde. De bisschop vertelde zijn gemeente over de droom, die hij gehad had en zo kwam de profetie van de heilige Hilarion dus uit.
De heilige Epiphanius bewandelde het pad, dat welgevallig was aan God, liet veel geschriften het licht zien, die meerdere wetenschappen en veel decreten omvatten. Als Epiphanius over iemand hoorde, die geen medelijden kende, hield hij niet op deze te vermanen tot hij weer medelijden had. Het was zo dat Johannes, bisschop van Jeruzalem, geen medelijden kende. Daarom leende Epiphanius een zilveren servies van Johannes. De heilige Epiphanius verkocht dit en schonk de opbrengst aan de armen. Na enige tijd eiste de bisschop zijn servies terug en werd fel toen hij Epiphanius verscheidene keren aan moest manen. Toen maakte de heilige hem blind, en pas na deemoedig smeken van Johannes, vroeg Epiphanius God, de ogen van Johannes weer te openen. Toen ging er een oog open.
Toen keizerin Aphadoksia in het jaar 403 A.D., de heilige Epiphanius liet halen, om haar te helpen bisschop Johannes Chrisostomos uit zijn ambt te zetten, reisde Epiphanius naar Constantinopel, om te proberen, de vrede tussen beiden te herstellen. De keizerin was het echter niet eens met Epiphanius, en antwoordde hem: Als je Johannes niet laat vallen, zal ik de oude tempels openen, en de kerken sluiten. Toen verliet Epiphanius haar met een bezwaard gemoed en ging terug naar zijn bisdom. Hij ging heen in hetzelfde jaar.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.