Synaxarium
19 Kiahk

Herdenking van het heengaan van anba Johannes bisschop van Borollos en samensteller van de Seneksaar

Op deze dag ging de heilige anba Johannes, bisschop van Borollos heen. Hij was van edele priesterlijke afkomst. Zijn voorouders waren geestelijken. Zij gaven alles wat zij konden missen aan de armen. Toen zij gestorven waren, nam Johannes alles wat zij nagelaten hadden, en stichtte een gasthuis voor vreemdelingen, waarin hij zieken opnam, die hij zelf bediende, en aan wie hij alles gaf, wat zij nodig hadden. Toevallig kwam een van de monniken naar Johannes en zag wat hij deed. De monnik liet zich in lovende bewoordingen uit over het monniksleven en legde hem de zin ervan uit. Nadat de monnik gegaan was, verdeelde Johannes alles wat hij bezat onder de armen, en ging naar de Scetis woestijn. Dit was ten tijde van vader Daniel, die priester was in de woestijn. Bij hem werd Johannes monnik en verrichtte veel godsdienstige oefeningen, tot hij zich als kluizenaar terugtrok in een hut. De duivel benijdde Johannes vanwege zijn goede werken. Er kwam een groot aantal duivels, die Johannes op een dusdanig pijnlijke manier sloegen, dat hij daarvan meerdere dagen ziek in bed lag. Toen genas de Heer Jezus Christus hem, en werd Johannes sterk en zegevierde hij over de duivels. Daarna werd Johannes tot de bisschopszetel van Borollos geroepen. In zijn tijd staken er veel nieuwlichterijen de kop op in het land, maar Johannes vocht er tegen en bracht de ketters naar het orthodoxe geloof terug. In zijn dagen trad er een monnik op in Opper - Egypte, die allerlei dingen vertelde en beweerde, dat de engel Michael hem onderwezen had. De monnik bracht een grote groep mensen op een dwaalspoor. Toen de heilige Johannes merkte, dat dit het werk van de duivel was, gaf hij bevel de monnik gevangen te nemen en hem te geselen. Omdat hij bij zijn dwaling bleef, verdreef Johannes hem uit het land.

Een ander beweerde, dat de profeet Habakuk aan hem verschenen was, en hem geheimen had geleerd. Een groot aantal mensen volgde hem. Toen verjoeg Johannes ook hem, en roeide zijn leer met wortel en tak uit. Op dergelijke wijze vernietigde Johannes een groot aantal ketterse boeken.

Iedere keer als Johannes het heiligdom beklom om de mis op te dragen, werd zijn gezicht rood en zijn hele lichaam zag eruit, alsof hij net uit de oven van een bakker kwam.

Terwijl Johannes de mis las, stroomden de tranen uit zijn ogen als de regen, omdat hij de hemelse scharen op het altaar zag.

Drie keer gebeurde het, toen Johannes voor het volk de mis opdroeg, dat als hij zijn vinger op de beker legde, om het kruis te maken de kelk brandde als vuur.

In zijn tijd waren er ook mensen die niet nuchter ter communie gingen. Anba Johannes probeerde hen op het rechte pad te krijgen, maar zij weigerden en dus excommuniceerde hij hen. Toen ze hem niet gehoorzaamden, vroeg Johannes de Heer om hulp. Er kwam toen een vuur uit de hemel, dat hun leider verbrandde. Toen de overigen dit zagen, werden zij bang en keerden zij terug tot het ware geloof.

Daarna wilde de Heer de heilige Johannes van de inspanningen van deze vergankelijke wereld de eeuwige rust binnen laten gaan. Hij stuurde de heilige Antonius en de heilige Makarius om hem op de hoogte te brengen van zijn naderende vertrek.

Johannes liet zijn gemeente bij zich komen en vermaande hen. Daarna ging hij op bed liggen, en ging heen in vrede.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.