Synaxarium
13 Baounah

Het heengaan van St. Johannes, bisschop van Jeruzalem.

In het jaar 417 A.D. (133 A.M.) ging de heilige vader Johannes II, bisschop van Jeruzalem, heen. Deze heilige trad toe tot het monnikschap in het klooster van St. Ilarion, tezamen met de grote heilige Epifanius, bisschop van Cyprus (zijn levensverhaal werd op 17 Bashans vermeld en de herdenkingsdag van het overplaatsen van zijn lichaam was op 28 Bashans).

St. Johannes stond bekend om zijn deugden en goede werken. Daarom werd hij aangesteld als bisschop van Jeruzalem in 388 A.D., na de aanstelling van St. Epifanius als bisschop van Cyprus. De duivel liet St. Johannes echter niet met rust na diens aanstelling. Zo werd de heilige getroffen door de liefde voor geld. Hij verzamelde veel geld, en liet kostbaar zilveren tafelservies maken en verwaarloosde zo de armen en behoeftigen.

Toen dit nieuws St. Epifanius bereikte, had hij het er enorm moeilijk mee. Hij kende St. Johannes namelijk als een vrome, ascetische en barmhartige man. Vanwege hun oude vriendschap vertrok St. Epifanius uit Cyprus en ging naar Jeruzalem onder het mom van een bezoek brengen aan de heilige plaatsen. De eigenlijke reden voor zijn bezoek was echter een ontmoeting regelen met St. Johannes.

Toen de bisschop van Cyprus in Jeruzalem was aangekomen, nodigde St. Johannes hem dan ook uit en liet de tafel dekken met zijn dure zilveren servies. Dit maakte St. Epifanius enorm verdrietig. Hij bedacht daarom een plan om het zilveren servies in zijn bezit te krijgen. Hij ging naar een klooster en stuurde een boodschap naar St. Johannes waarin hij hem vroeg om het zilveren servies. Hij zou namelijk belangrijke gasten ontvangen uit Cyprus en hij wilde het zilveren servies gebruiken bij het maal dat hij voor hen ging bereiden. Toen St. Johannes het zilver zond naar St. Epifanius, verkocht deze laatste alles en gaf hij het geld aan de armen.

Enkele dagen later vroeg St. Johannes naar zijn zilver, maar St. Epifanius vroeg hem geduld te hebben. Na de tweede en derde keer dat hij zijn zilver terugvroeg en nog steeds niet kreeg, ontmoette St. Johannes bisschop Epifanius in de Kerk van de Verrijzenis en zei hij: “Ik zal je niet laten gaan totdat jij mijn zilverwerk hebt teruggegeven.” St. Epifanius bad tot de Heer Christus omwille van zijn oude vriend. St. Johannes werd daarna getroffen door blindheid. Hij huilde en vroeg St. Epifanius om hulp. De bisschop bad opnieuw voor hem en het zicht keerde terug naar één van zijn ogen. Het andere oog liet de Heer Christus zoals het was, als herinnering aan wat hij had gedaan. St. Epifanius herinnerde St. Johannes toen ook aan zijn goede dagen en vertelde hem dat hij het zilver had verkocht en het geld aan de armen had geschonken. Hij gaf ook toe dat hij naar Jeruzalem was gekomen om te zien of het waar was wat hij had gehoord, namelijk dat St. Johannes gierig was geworden en vervuld was van liefde voor de wereld. St. Johannes schoot toen wakker en besefte wat hij had gedaan. Hij keerde op een onbeschrijfelijke manier terug naar zijn werken van barmhartigheid. Zo schonk hij alles weg wat hij bezat aan geld, kledij, luxe en wereldlijke zaken.

Bij zijn overlijden vond men dan ook geen spoor van geld in zijn verblijf. God had hem ook nog de gave geschonken om zieken te genezen en wonderen te verrichten. Nadat hij 31 jaar lang bisschop was van Jeruzalem, overleed hij in vrede.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.