Het heengaan van St. Johannes van het Gouden Evangelie.
Op deze dag van het jaar 448 A.D. (164 A.M.) ging St. Johannes, de eigenaar van het Gouden Evangelie, heen. Deze heilige werd geboren in de stad Rome. Zijn vader was een rijke man die Atrofius (Atrafimos) heette. Zijn vader gaf hem een kopie van het Evangelie van St. Johannes dat in gouden letters was geschreven en in een gouden band gebonden. Daarom stond hij bekend als ‘Johannes van het Gouden Evangelie’. Johannes was heel erg blij met dit cadeau.
Een monnik, die op weg was naar Jeruzalem, kwam bij de vader van Johannes op bezoek. Johannes vroeg hem of hij hem mee wilde nemen. De monnik zei tegen hem dat hij naar Jeruzalem ging en niet naar het klooster. Hij zei ook tegen hem dat Johannes te jong was en het harde leven, dat de monniken praktiseerden, niet zou kunnen volhouden. Maar Johannes was vastberaden omdat hij dit wilde, daarom scheepte hij in op een schip, zonder dit tegen iemand te zeggen en ging naar het klooster van deze monnik. Toen de abt hem zag, weigerde hij om hem te accepteren omdat hij erg jong was en legde hem uit dat het monastieke leven, voor iemand als hij, moeilijk was. Johannes smeekte hem en toen de abt zijn vastberadenheid en sterke overtuiging zag, accepteerde hij hem. Hij scheerde zijn hoofdhaar af en tooide hem met het heilige gewaad van het monastieke leven. Johannes wijdde zichzelf met veel aanbidding aan het ascetische leven. De abt adviseerde hem vaak terwijl hij tegen hem zei: “Heb medelijden met jezelf en doe als de rest van de broeders”. Maar Johannes zei dan: “De kracht van God en uw gebeden steunen mij”.
Zeven jaar later zag hij een visioen, dat tegen hem zei: “Sta op en ga naar je ouders, dan kun je hun zegen ontvangen voordat je uit deze wereld heengaat”. Dit visioen herhaalde zich drie opeenvolgende nachten en hij vertelde de abt erover. De abt zei tegen hem dat dit van God was en adviseerde hem om naar zijn ouders te gaan.
Toen Johannes het klooster verliet, trof hij op de weg een arme man aan. Hij droeg versleten kleren. Johannes nam ze van hem over en gaf hem zijn monnikskleed. Toen hij bij het huis van zijn vader kwam, leefde hij drie jaar naast de deur van het huis, in een kleine hut die gemaakt was van stro. Hij at, in die tijd, de restjes van zijn vaders tafel die de dienaren naar hem toe gooiden. Als zijn moeder hem passeerde, walgde ze van zijn geur en zijn kleding.
Toen zijn heengaan dichterbij kwam, maakte de Heer hem bekend dat hij na drie dagen van deze wereld zou heengaan. St. Johannes liet zijn moeder halen, zonder tegen haar te zeggen dat hij haar zoon was, liet haar zweren dat ze hem in de hut zou begraven, in de kleren die hij aan had. Toen gaf hij haar het Gouden Evangelie en zei tegen haar: “Als u erin leest denk dan aan mij”. Toen zijn vader thuiskwam, liet ze het Evangelie aan hem zien en hij herkende het onmiddellijk als het Evangelie van zijn zoon Johannes. Ze gingen snel naar St. Johannes toe, vroegen naar het Evangelie en naar hun zoon. Hij vertelde hen dat hij hun zoon was. Ze huilden met grote tranen. Toen de notabelen van de stad Rome dit hoorden, kwamen ze bijeen om deze rechtvaardige monnik te zien. Na drie dagen ging hij heen en zijn moeder kleedde hem in de kleding die ze voor zijn bruiloft gemaakt had, voordat hij naar het klooster vertrok. Ze werd toen ziek en haar echtgenoot herinnerde zich de belofte die ze hadden gedaan. Hij deed direct de kleding uit en kleedde Johannes met het oude vod dat hij aan had gehad en hij begroef hem in de hut waarin hij gewoond had. Vele wonderen gebeurden door zijn lichaam. Toen bouwden ze een kerk met zijn naam en ze legden zijn lichaam erin.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.