Synaxarium
2 Misra

Het heengaan van St. Ba2isa (Anastasia).

Op deze dag ging St. Ba2isa heen. Ze werd geboren bij vrome en rijke ouders in Menouf. Toen haar ouders stierven, maakte ze van haar huis een verblijfplaats voor vreemdelingen en armen. Zij liet iedereen toe die bij haar kwam, voorzag in hun noden totdat ze geen geld meer had. Slechte mensen verzamelden zich om haar heen en lieten haar gedachten naar een ongoddelijke weg gaan. Ze veranderde haar huis in een huis van prostitutie. Toen dit nieuws de broeders van Scetis bereikte, maakten ze zich ernstige zorgen over haar. De broeders riepen St. Johannes de Korte en vroegen hem naar haar toe te gaan, als een daad van ontferming en als een handreiking om haar ziel te redden, als dank voor het goede wat ze voor hen gedaan had. De heilige gehoorzaamde de broeders en vroeg hen om hem met hun gebeden te ondersteunen. Toen St. Johannes bij haar aankwam, vroeg hij aan haar bediende om zijn komst aan te kondigen. Toen de bediende haar informeerde, kleedde Ba2isa zich mooi aan en riep St. Johannes binnen. Terwijl hij liep, reciteerde hij van de Psalm: ”Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij”.(Psalm 23:4) Toen hij was gaan zitten, keek hij haar aan en zei: ”Waarom minacht u de Heer en doet u deze slechte dingen?” Ze beefde en haar hart smolt door de woorden van de heilige die zijn hoofd boog en begon te huilen. Ze vroeg hem: ”Waarom huilt u?” Hij antwoordde: ”Omdat ik de duivels zie spelen op uw gezicht en daarom huil ik om u.” Ze vroeg hem: ”Is het mogelijk dat ik me bekeer? ”Hij zei: ”Ja maar niet in deze plaats.”Ze zei: ” Breng me waar u maar wenst.”

Hij nam haar mee naar een van de kloosters van de wildernis van Scetis. Onderweg werd het donker. St. Johannes zei tegen haar dat ze moest gaan slapen, terwijl hij op grote afstand van haar ging slapen. Toen hij opstond om het middernachtgebed te bidden, zag hij een pilaar van licht uit de hemel komen en de engelen van God droegen de ziel van Ba2isa. Toen hij dichterbij kwam, zag hij dat ze was heengegaan. Hij knielde neer en bad vurig, met tranen, God vragend of hij Hem wilde antwoorden aangaande haar geloof. Hij hoorde een stem die zei: “Haar berouw is geaccepteerd op het moment dat ze berouw had.” Nadat de heilige haar begraven had, ging hij terug naar de broeders en vertelde hun wat er gebeurd was. Ze prezen allemaal de Heer die de boetvaardigen accepteert en hun zonden vergeeft.

Mogen haar gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.