Synaxarium
11 Bashans

Het heengaan van St. Paphnotius (St. Paphnoti), de bisschop.

Ook op deze dag van het jaar 1034 A.D. (750 A.M.) ging St. Paphnotius, de bisschop, heen. Hij werd monnik in de wildernis van St. Macarius. Hij oefende ascese en aanbidding uit en leefde zijn kloosterleven door het eten van droge bonen en dagenlang vasten. Hij leerde lezen en schrijven en leerde de doctrines van de kerk. Hij werd tot priester gewijd en bleef vijfendertig jaar in de wildernis. Zijn deugden werden bij iedereen bekend en paus Philotheus I, 63e patriarch van Alexandrië, riep hem en wijdde hem tot bisschop.

Hij droeg altijd kleren gemaakt van haar, behalve op de dag van de viering van de Eucharistie. Zijn geestelijke strijd en ascese waren zo intens dat zijn lichaam wegkwijnde en hij ziek werd. Hij vroeg God in zijn gebed: "Mijn Heer Jezus Christus, neem Uw zegeningen niet van mij af ter wille van mijn ambt van bisschop." De engel van de Heer verscheen voor hem en zei: "Je weet dat toen je in de woestijn was, er niemand was om voor je te zorgen tijdens je ziekte, er niemand was om je te dienen, je geen medicijnen kon vinden om je pijn te verlichten, maar God ondersteunde je en hield ziekte van je weg. Maar je bent nu in de wereld en er zijn veel mensen die voor je kunnen zorgen en medicijnen geven voor uw ziekte."

Hij was 32 jaar bisschop. Toen de dag van zijn heengaan naderde, riep hij de priesters en de diakens, droeg de heilige eigendommen van de kerk en al haar bezittingen aan hen over en zei tegen hen: "Zie, weet dat ik vertrek naar de Heer Christus. Ik heb gewandeld tussen jullie en de Heer Jezus voor Wie ik binnenkort zal staan, getuigt dat ik nog nooit ook maar een dinar heb genomen van al het geld dat van het bisdom naar mij kwam." Hij zegende hen en ging toen in vrede heen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.