Synaxarium
21 Amshir

Het heengaan van St. Zacharias, bisschop van Saga.

Ook op deze dag is St. Zacharias, bisschop van Saga, heengegaan. Hij was de zoon van een klerk genaamd Johannes, die zijn werk achterliet toen hij gekozen werd om priester te worden. Zijn zoon Zacharias, opgevoed met studies van literatuur en religieuze onderwerpen, werd door de minister tot klerk in zijn ministerie benoemd.

Later sprak Zacharias af met een vriend, genaamd Ptolemeüs, die prefect van de stad Saga was, om hun werk achter te laten en naar de wildernis te gaan om daar monnik te worden. Dit gebeurde bij toeval tegelijk met de komst van een monnik uit het klooster van St. Johannes de Korte. Zij besloten met hem mee te gaan naar zijn klooster. Toen de gouverneur dit te horen kreeg, weerhield hij hen ervan om naar het klooster te gaan. Enkele dagen later zagen zij in een visioen iemand die hen vroeg: “Waarom zijn jullie je belofte niet nagekomen?” Meteen vertrokken zij in het geheim en gingen naar de wildernis, zonder de weg te weten. Onderweg ontmoetten zij, door Gods wil, een monnik die hen meenam naar het klooster van St. Johannes de Korte. Toen hun vrienden dit vernamen, namen zij een brief met een bevel van de gouverneur om hen terug te brengen naar Saga. De Heer deed hun plan echter mislukken. Zacharias en zijn vriend deden het monnikengewaad aan en wijdden zich volledig aan het aanbidden van de Heer. Dit was in de tijd van de heiligen anba Abraam en anba Gawarga, die hun goede gidsen waren.

Toen de bisschop van Saga heenging, schreven de mensen aan de patriarch een verzoek om Zacharias tot bisschop te wijden. De patriarch liet hem komen en wijdde hem, tegen zijn wil, in. Toen tijdens het inwijden de paus op het punt stond om de hand op het hoofd van Zacharias te leggen, scheen er een licht in de kerk en zijn gezicht lichtte op als een heldere ster. Toen Zacharias arriveerde in zijn bisdom, verheugden de mensen zich en gingen naar buiten om hem met grote eer tegemoet te gaan. De kerk werd belicht door zijn leer. Bisschop Zacharias was welbespraakt en vol van genade en hij schreef vele artikelen, preken en lezingen. Hij bleef 30 jaar op zijn zetel. Toen ging hij heen in vrede.

Moge zijn voorspraak met ons zijn en moge alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.