Synaxarium
13 Babah

Het heengaan van St. Zacharias de monnik.

Op deze dag ging St. Zacharias de monnik heen. Zijn vader heette Karyos. Hij was getrouwd, maar hij verlangde naar het kloosterleven. Hij vertelde zijn vrouw wat hij wenste en zij stemde ermee in. Karyos had een zoon, genaamd Zacharias, en een dochter. Hij liet hen bij hun moeder, ging naar de woestijn van Scete en werd monnik door de handen van een heilige oude man.

Kort daarna was er een grote hongersnood in het land en zijn vrouw nam de twee kinderen mee naar de woestijn, waar hun vader Karyos was. Ze klaagde bij hem over de moeilijkheden die haar overkomen waren door de hongersnood en gaf de kinderen aan hem. Maar Karyos zei tegen haar: ”God heeft de twee kinderen tussen ons verdeeld. Jij neemt het meisje en laat de jongen bij mij.” Ze nam haar dochter en ging weg. Karyos nam zijn zoon Zacharias mee naar de broeders die voor hem baden en profeteerden dat hij een perfecte monnik zou worden.

Zacharias werd goed opgevoed in de woestijn en muntte uit in iedere deugd. Omdat hij er erg knap uitzag en rechtschapen was, waren er veel monniken in de woestijn die morden en zeiden: ”Hoe kan het dat een jongen zoals hij onder de monniken in de woestijn verblijft?” Toen St. Zacharias dit hoorde, ging hij naar het meer van El-Natroun (wat erg zout was) zonder dat hij dit tegen iemand zei. Hij deed zijn kleren uit wierp zich in het water en bleef er vele uren in. De kleur van zijn lichaam werd zwart en hij zag eruit als een lepralijder. Hij ging het water uit, deed zijn kleren weer aan en ging naar zijn vader, die hem niet herkende totdat hij hem van heel dichtbij bekeek. Toen hij aan hem vroeg waardoor zijn uiterlijk was veranderd, vertelde hij wat hij had gedaan.

Toen het zondag was ging hij naar zijn vader in de kerk om deel te nemen aan de Heilige Mysteries. De Heer onthulde aan St. Isidore, de priester van Scetis, wat St. Zacharias had gedaan. Hij was verbaasd en zei tegen de monniken: ”St. Zacharias ontving vorige week zondag deze gave als een man, maar nu is hij een engel geworden.”

Deze heilige verwierf vele deugden, speciaal de deugd van nederigheid waarin hij zo’n perfectie had bereikt dat zijn vader over hem zei: ”Ik heb hard gewerkt in het gevecht, maar ik heb nooit bereikt wat mijn zoon Zacharias bereikt heeft.” St. Zacharias leefde een energiek leven en streed 45 jaar lang erg hard. Toen hij naar de woestijn kwam, was hij zeven jaar oud. Toen hij heenging in vrede was hij 52 jaar oud.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.