Synaxarium
9 Baramoudah

Het heengaan van St. Zosima (Zosimus).

Op deze dag in het jaar 525 A.D. (241 A.M.) ging de ascetische vader en strijdende monnik anba Zosima heen. Deze heilige werd in 426 A.D. geboren uit christelijke en heilige ouders die afkomstig waren uit Palestina. Toen hij vijf jaar oud was, hebben ze hem overgedragen aan een rechtvaardige oude monnik die hem op een christelijke manier grootbracht. Hij leerde hem de leer van de kerk. Kort daarna werd Zosima als diaken gewijd, daarna als monnik. Hij groeide op tot een deugdzaam monnik en zijn goede eigenschappen vermeerderden zich.

Hij prees God onophoudelijk en las dag en nacht, ook tijdens zijn werk. Toen hij vijfendertig jaar in het klooster was, werd hij als priester gewijd. Daarna vermeerderde hij zijn ascese en strijd. Na dertien jaar in deze strijd te hebben geleefd, plantte de duivel in hem de kwade gedachte, dat hij beter was in eigenschappen en rechtvaardigheid dan al zijn naasten. Maar de Heer wilde deze gedachte van hem wegnemen. Hij zond hem een engel die hem zei dat hij naar het klooster moest gaan dat vlakbij de Jordaan was gelegen. Hij stond op en ging naar het klooster. Daar vond hij rechtvaardige mannen die perfecter waren in hun strijd dan hij. Hij realiseerde zich dat hij verre van perfect was en hij bleef daar bij hun.

De gewoonte van deze monniken tijdens de Grote Vasten was, dat ze aan het eind van de eerste week de heilige communie namen en vervolgens het klooster verlieten terwijl ze psalm zesentwintig zongen en aan het eind samen baden. Vervolgens zegende de abt hun allen en namen ze afscheid van elkaar. Ze verspreidden zich vervolgens in de woestijn van de Jordaan en ieder vervulde zijn eigen spirituele strijd. St. Zosimus ging vrijwel elk jaar met hen de woestijn in en vroeg God om hem te laten zien wie perfecter was dan hijzelf. Terwijl hij aan het wandelen was kwam hij Maria de Koptische (Egyptische) tegen. Hij leerde over haar verleden en de reden waarom ze in de woestijn was. Ze vroeg hem om de Heilige Communie. Hij bezocht haar na een jaar weer en gaf haar de Heilige Communie. In het jaar daarop bezocht hij haar weer maar hij zag dat ze was heengegaan. Hij begroef haar en vertelde de monniken van het klooster over haar strijd. Nadat hij negenennegentig jaar had geleefd, ging hij heen in vrede.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.