Het martelaarschap van St. Anatole (Anatolius).
Ook op deze dag van het jaar 304 A.D. (20 A.M.) stierf St. Anatolius de marteldood. Hij werd geboren in Perzië. Toen hij opgroeide, werd hij soldaat in het Romeinse Rijk en werd gepromoveerd tot bevelhebber in het leger. Hij bracht vijftien jaar door in het leger tot aan de regering van Diocletianus. Hij verlangde ernaar het hemelse koninkrijk te kiezen. Hij prefereerde dat boven alle ijdele heerlijkheden van deze vergankelijke wereld.
Hij ging voor de keizer staan, trok zijn militaire kleding uit, legde ze vóór hem op de grond en beleed zijn geloof in de Heer Christus. De keizer was verbaasd over deze vrijmoedigheid. Toen hij hoorde dat Anatolius een Pers was, behandelde de keizer hem met vriendelijkheid, stuurde hem vervolgens naar Romanos zodat hij hem kon overhalen om van gedachten te veranderen. Het lukte Romanos niet en hij stuurde hem terug naar de keizer. De keizer martelde hem op allerlei manieren: door te persen, door te slaan, voor wilde dieren te gooien, en door zijn tong af te snijden. De Heer Jezus Christus stuurde Zijn engel om hem te troosten gedurende deze martelingen. Anatolius onderging deze martelingen een lange tijd. Toen de keizer moe werd van het martelen, beval hij hem te onthoofden. St. Anatolius ontving de kroon van het martelaarschap in het eeuwige koninkrijk.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.