Het martelaarschap van St. Eripsima (Repsima) de maagd en haar zusters de maagden.
Op deze dag herdenken wij het martelaarschap van de heilige maagden Arepsima (Repsima) en Agatha (Ghana) en hun zusters, ten tijde van de regering van koning Diocletianus.
Deze ongelovige zocht naar de allermooiste jonkvrouw om mee te trouwen. Hij stuurde schilders naar ieder land en droeg hen op een schilderij te maken van de allermooiste jonkvrouw waar hun oog op viel en hem een accurate beschrijving van haar te geven. Toen ze vlakbij Rome kwamen, gingen ze een klooster voor vrouwen binnen en troffen daar Arepsima aan en er was niemand mooier dan zij. Ze schilderden een portret van haar en stuurden het naar de keizer die erg blij was toen hij het zag. Hij nodigde de koningen en gouverneurs uit om naar de viering van de bruiloft te komen.
Toen Arepsima en de maagden dit hoorden, huilden ze, vluchtten uit het klooster, smeekten de Heer Christus om hen te helpen om hun maagdelijkheid te kunnen behouden. Ze vluchtten naar het land Armenië en gingen de provincie binnen waar Tiridates heerste. Ze verbleven in een verlaten tuin van een wijnmakerij. Ze hadden grote moeite om aan eten te komen. Daarom maakte één van hen glas, verkocht dit en met dat geld kochten ze hun eten.
Toen Diocletianus naar Arepsima zocht, vond hij haar niet. Later hoorde hij dat ze in Armenië was. Hij droeg gouverneur Tiridates op haar te zoeken. Toen de maagden dit hoorden, verlieten ze hun schuilplaats en verborgen zich in de stad. Maar iemand verraadde hen. Tiridates beval toen dat Arepsima bij hem gebracht zou worden, maar dit weigerde ze. Ze ontvoerden haar en brachten haar bij hem.
Toen hij haar schoonheid zag, wilde hij haar voor zichzelf hebben, maar ze stond hem dit niet toe. Hij liet haar moeder brengen, om haar over te halen. Die smeekte Arepsima om het geduldig te doorstaan. Ze troostte haar en zei tegen haar dat ze haar ware Bruidegom, de Heer Jezus Christus, niet in de steek moest laten en dat ze haar maagdelijkheid niet moest ontheiligen. Toen Diocletianus hoorde wat haar moeder gezegd had, beval hij dat haar tanden gebroken zouden worden.
God gaf St. Arepsima de kracht om Diocletianus te overwinnen. Ze duwde hem heel erg hard, waardoor hij op zijn rug viel en ze liet hem liggend achter. Omdat hij goed bekend stond om zijn macht en onverschrokkenheid tijdens oorlog, schaamde hij zich dat hij door een maagdelijke jonkvrouw was overwonnen. Hij beval dat haar hoofd moest worden afgehakt. De soldaten kwamen en bonden haar vast, scheurden haar tong uit haar mond, staken haar ogen uit en sneden haar toen in stukken. Toen Diocletianus opstond en zich herstelde van zijn val had hij spijt dat hij de heilige had vermoord. Hij gaf opdracht de rest van de maagden ook te vermoorden. De soldaten staken gaten in de zolen van hun voeten, ontvelden hen, hakten hen in stukken en gooiden hen naar buiten. Een van hen was ziek en lag op bed. Zij schreeuwde tegen de soldaten, om haar zusters te mogen volgen. Ze hakten haar hoofd af en zo ontvingen alle maagden de kroon der martelaren. De soldaten slachtten ook iedereen af die hen uit Rome gevolgd was.
Na hun heengaan werd Diocletianus gek. De dokters konden hem niet helpen totdat St. Gregorius, bisschop van Armenië, naar hem toe kwam en voor hem bad. Hierdoor genas hij en geloofde hij in de Heer Christus. Hij nam de lichamen van de heilige en zuivere maagden mee en legde ze op een heilige plaats.
Moge hun voorspraak met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.