Het martelaarschap van de heilige Wasilides
Op deze dag stierf de heilige Wasilides de marteldood. Hij was stadhouder van het Romeinse Rijk. Hij regeerde het rijk zoals hij het wilde. Wasilides had een groot aantal slaven en dienaren. De toenmalige koning heette Numarius. Die was getrouwd met een zuster van Wasilides, de moeder van Theodorus Elmeshriki, die hem Justus schonk. Wasilides kreeg twee kinderen, die Eusaoius en Makarius heetten. Toen nu de Perzen het eens werden, wraak te nemen op de Romeinen, werden Justus, de zoon van de koning, en Eusaoius, de zoon van Wasilides de oorlog in gestuurd. De koning zelf trok er op uit, een ander volk te bevechten en werd tijdens de veldslag gedood. Het rijk bleef zonder regent. Uit het krijgsvolk had men een man gekozen, een schaapherder, en hem met het toezicht op de vorstelijke stallen belast. Wat hij zich voornam zette hij met geweld door en hij was snel in zijn handelen. Een van de dochters van de koning had een oogje op hem laten vallen, en hem tot man genomen. Zij maakte hem nu tot koning in het jaar 284 A.D. Hij werd Diocletianus genoemd. Zodra dit gebeurd was, hield de voormalige herder op met de verering van God in de hemel, en vereerde de afgoden. Toen Wasilides dit hoorde, werd hij zeer bedroefd, en weigerde de koning verder te dienen. Justus, de zoon van koning Numarius, en Eusaoius, de zoon van Wasilides keerden zegevierend en met schatten beladen terug uit de oorlog. Toen zij zagen, dat de koning een afgodendienaar was geworden, werden ze woedend, trokken hun zwaarden en wilden koning Diocletianus om het leven brengen, en de rechtmatige erfgenaam Justus, de zoon van de koning, op de troon zetten. Maar Wasilides weerhield hen hiervan, liet integendeel zijn troepen en dienaren bij elkaar komen en verklaarde hen, dat hij wenste, dat zijn bloed in de naam van Christus vergoten zou worden. Zij allen antwoordden Wasilides, dat zij dezelfde dood als hij met hem wilden sterven, en trokken naar de koning. Deze vreesde hen zeer, omdat zij het land regeerden. Toen raadde Romanus, de vader van Victor, de koning aan, hen naar Egypte te verbannen, opdat ze daar bestraft zouden worden. Hij stuurde hen er dus heen, ieder van hen naar een ander gebied. Abadir met zijn zuster Irene, Eusaoius, Makarius, Aklodius en Victor. Theodorus, Elmeshriki, liet hij aan een boom vastbinden. De heilige Wasilides stuurde hij naar Afrika, naar het gebied van de vijf steden, naar stadhouder Masurus. Toen die hem zag, verbaasde hij er zich zeer over, dat hij zijn regering en zijn roemvolle positie opgegeven had. Enkelen van zijn dienaren, schonk hij de vrijheid, anderen kozen het martelaarschap met hem. De heilige Wasilides onderging zware straffen door ijzeren armen. De koning liet zijn lichaam met ijzeren kammen roskammen en in een ketel koken, stopte hem in een buis met een zaag, liet hem op een ijzeren stoel schommelen, en toen hij zag, dat Wasilides zich door niets van dit alles liet vermurwen, gaf hij bevel, het heilig hoofd van Wasilides te nemen. Zo verwierf Wasilides de martelaarskroon in het hemelrijk, in plaats van in het aardse rijk, dat hij verliet.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.