Synaxarium
2 Toubah

Het martelaarschap van St. Galinicus, bisschop van Osiem.

Op dezelfde dag van het jaar 21 A.M. (305 A.D.) stierf St. Galinicus, bisschop van Osiem, de marteldood. Toen keizer Diocletianus te weten kwam dat Galinicus de mensen aanspoorde om de aanbidding van de goden achter zich te laten, zond hij mensen om St. Galinicus gevangen te nemen en te folteren. De heilige had vernomen dat de mensen, die de keizer had gestuurd, op weg waren. Hij liet het volk uit zijn bisdom samenkomen in de stad Osiem, waar hij als bisschop zetelde. Daar vierde hij de Heilige Liturgie met hen en gaf hij hen de Heilige Communie, het heilige Lichaam en het heilige Bloed van de Heer. Hij vertelde zijn volk dat zij zijn gezicht nooit meer zouden zien. Toen de mensen dit hoorden, huilden zij bittere tranen. Zij slaagden er niet in om hem ervan te weerhouden de soldaten van de keizer te ontmoeten. Hij ging naar buiten en gaf zichzelf aan hen over. Zij namen hem mee en leverden hem uit aan Arianus, de heerser van Ansinna. Deze folterde hem op verschillende manieren, maar de Heer genas hem telkens en gaf hem kracht. Daarna nam de heerser hem mee naar de stad Edko en folterde hem daar nog eens. Toen de heerser genoeg had van het folteren van de heilige, beval hij dat zijn armen werden gespleten tot op de handen. Hij nam hem vervolgens mee op een schip naar de stad Toukh. Toen de heilige op het schip voelde dat zijn tijd bijna was gekomen, vroeg hij aan een gelovige matroos op het schip om na zijn dood, bij hun aankomst aan land, zijn lichaam op een heuvel te leggen. Na de dood van de bisschop deed de man wat de heilige van hem had gevraagd. Later kwamen enkele gelovigen, geleid door God, en namen het lichaam van de heilige mee en wikkelden het in een lijkwade. Zij hielden het lichaam bij zich verborgen tot het einde van de periode van vervolgingen.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.