Het martelaarschap van St. Claudius.
Op deze dag van het jaar 304 A.D. (20 A.M.) stierf de eerbare St. Claudius de marteldood. Hij was de zoon van Ptolemy (Abtelmawos), die de broer was van keizer Numerianus1 . Hij was geliefd bij de inwoners van Antiochië vanwege zijn moed en goede voorkomen. Omdat ze zoveel van hem hielden, schilderden ze een afbeelding van hem op de deuren van de stad Antiochië. Toen Diocletianus het geloof afwees en de vervolging van alle Christenen aanwakkerde, besloot deze heilige samen met St. Boktor (Victor) Ibn (zoon van) Romanus om martelaar omwille van de naam van Christus te worden.
Satan verscheen aan hen in de vorm van een oude man en zei tegen hen: “O, mijn zonen, jullie zijn jonge mannen, zonen van adel, en ik ben bang voor jullie vanwege deze ongelovige keizer. Als hij aan jullie vraagt om de afgoden te aanbidden, doe dan wat hij jullie opdraagt. Dan kunnen jullie in jullie huizen in het geheim Christus aanbidden”. Ze realiseerden zich dat hij satan was die zich vermomd had als een oude man en zeiden tegen hem: “O u die gevuld zijt met het kwade, ga weg van ons”. Direct veranderde de oude man zijn verschijning in die van een zwarte slaaf en zei tegen hen: “Let op, ik zal eerder dan jullie naar de keizer gaan en hem ertoe aanzetten om jullie bloed te vergieten”. De keizer liet St. Claudius halen en stelde hem voor dat hij de afgoden zou aanbidden en beloofde hem de positie van zijn vader. Claudius accepteerde zowel zijn aanbod als de opdracht niet. Hij sprak krachtig en onbevreesd tegen hem en beschimpte hem omdat hij de afgoden aanbad. De keizer durfde hem niets te doen ten aanschouwen van de mensen van Antiochië, want zij hielden van hem. Romanus, St. Victors vader, adviseerde de keizer om hem naar Egypte te sturen zodat hij daar gedood kon worden. Hij stuurde hem erheen met een brief voor de gouverneur van Ansenna (Antinoe) waarin stond: “Claudius gehoorzaamde onze orders niet en hij luisterde niet naar onze woorden. Probeer hem eerst met al uw kracht te overtuigen en als hij zich niet van zijn getuigenis afkeert, hak dan zijn hoofd af”. Toen de heilige dit hoorde, riep hij Sidrakhos, de man van zijn zus en vroeg hem of hij voor zijn zus en zijn bezit wilde zorgen en zei hem vaarwel”. De heilige ging met de soldaten mee naar Egypte. Toen ze bij Arianus, de gouverneur van Ansenna aankwamen, ontving deze hem staand, kuste zijn hand en zei: “O mijn meester Claudius, overtreed het gebod van de keizer niet”. De heilige antwoordde: “Ik ben niet naar u gestuurd om me te laten verwarren door uw woorden, maar opdat u doet wat de keizer u heeft opgedragen”. Ze redetwistten totdat Arianus woedend werd door de antwoorden van de heilige en hem met zijn speer stak.
St. Claudius gaf zijn reine ziel op en ontving de kroon der martelaren. De gelovigen namen zijn lichaam mee en bedekten het. Ze legden het bij het lichaam van St. Victor die kort daarvoor martelaar geworden was. Aan het einde van de tijd der vervolging kwam de moeder van Victor en nam beide lichamen mee naar Antiochië.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.
1 De zoon van Numerianus is St. Justus, die martelaar werd. Zijn verhaal staat op 10 Amshier.