Synaxarium
22 Thout

Het martelaarschap van de heiligen Cotylas (Kobtlas) en Axoua, zijn zuster en Tatas, zijn vriend.

Op deze dag werden de heiligen Cotylas (Kobtlas) en zijn zuster Axoua, de kinderen van Sapor, koning van Perzië en Tatas, vriend van Cotylas, martelaren. Sapor aanbad het vuur en de zon. Hij martelde vele gelovigen en geen mens in het land durfde de naam van Christus te noemen. Zijn zoon, Cotylas, had een vriend die Tatas heette en die over het land Meden heerste.

Een paar mensen beschuldigden Tatas ervan dat hij Christen was. De koning stuurde hem naar een gouverneur die Tumakher heette om de geldigheid van wat gezegd was te controleren en als het de waarheid was om hem dan te martelen. Toen Cotylas, de zoon van de koning, dit hoorde, ging hij ook naar dat land, naar zijn vriend Tatas. Toen de gouverneur aankwam en ontdekte dat Tatas Christen was, beval hij dat hij moest worden gegrepen en in een brandend haardvuur gegooid moest worden. St. Tatas maakte het teken van het kruis over het vuur en het vuur ging uit. Cotylas was verbaasd en vroeg aan hem: “Hoe heb je deze magie geleerd, mijn broer?” Hij antwoordde: “Dit is geen magie maar het is door geloof in de Heer Christus”. Cotylas vroeg: “Als ik zou geloven, zou ik dat dan ook kunnen?” Tatas antwoordde: ”Met geloof kunt u nog meer dan dit.” Cotylas, de zoon van de koning, geloofde in Christus. Toen naderde hij het vuur en maakte er het teken van het kruis overheen. Het vuur trok zich 15 el terug. De gouverneur informeerde de koning over wat er gebeurd was en de koning liet hen bij zich brengen. Hij beval dat het hoofd van Tatas afgehakt moest worden en zo ontving Tatas de kroon van het martelaarschap. Maar hij martelde zijn zoon Cotylas, op verschillende manieren. Hij wierp hem in de gevangenis en liet zijn zuster Axoua halen, zodat zij hem kon overhalen om naar hun vaders geloof terug te keren. St. Cotylas preekte tegen haar en bekeerde haar hart tot het geloof in de Heer Christus. Hij stuurde haar naar een priester die haar in het geheim doopte.

Ze keerde naar haar vader terug en zei: “Ik wilde dat u had wat mijn broer en ik hebben, want er is geen God dan Jezus Christus”. De koning werd boos en beval haar te martelen, totdat ze haar Ziel in de hand van de Heer Christus gaf.

Ze bonden Cotylas aan de staarten van paarden en sleepten hem over de bergen totdat hij de geest gaf. Toen hakten ze zijn lichaam in stukken en gooiden hem weg om door de vogels te worden opgegeten. Toen de soldaten vertrokken waren, droeg de Heer heilige priesters en een diaken op het heilige lichaam op te baren. s’Nachts namen zij het lichaam, dat straalde als sneeuw, in het geheim en verborgen het op een geheime plaats tot het einde van de dagen van de vervolging.

Mogen hun gebeden met ons allen zijn. Amen.