Het martelaarschap van de rechtvaardige vader St. Macarius, bisschop van Edko (Qouw).
Op deze dag van het jaar 451 A.D. (168 A.M.) stierf de gezegende vader St. Macarius, bisschop van Edko, (Qouw1 ) de marteldood. In deze man werden de woorden van David de profeet vervuld: ”Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen, die niet staat op de weg der zondaars noch zit in de kring der spotters; maar aan des Heren wet zijn welgevallen heeft, en diens wet overpeinst bij dag en bij nacht” ( Psalm 1:1,2). Deze heilige hield zich aan de geboden van zijn Meester en maakte gebruik van zijn talenten. Er vonden veel tekenen en wonderen door zijn handen plaats.
Elke keer als hij in de stad Edko de preekstoel beklom om te preken, huilde hij. Toen één van zijn discipelen vroeg wat de reden hiervoor was, antwoordde hij dat hij de zonden en ongoddelijke werken van de mensen zag. Bij een andere gelegenheid zag hij onze Heer Jezus Christus op het altaar en de engelen die de goede daden van de mensen naar Hem brachten, de ene na de andere. Anba Macarius hoorde een stem zeggen: ”Waarom ben je slap in het preken naar je mensen?” Hij antwoordde: ”Mijn Heer, ze nemen mijn woorden niet aan.” Daarom zei de Heer tegen hem: ”Het is rechtschapen dat de bisschop tegen de mensen preekt en als ze zijn woorden niet aannemen, zal hun bloed op hun eigen hoofd zijn.”
Hij werd uitgenodigd om met anba Dioscorus naar het concilie van Chalcedon te gaan. Toen ze bij het paleis aankwamen, werd hij tegengehouden vanwege zijn eenvoudige kleding, totdat anba Dioscorus hen vertelde dat hij de bisschop van Edko was. Toen hij naar binnen was gegaan en hoorde wat de trouwelozen zeiden over de Heer Jezus Christus, excommuniceerde hij de keizer ter plekke. Hij was er klaar voor om zichzelf aan de dood over te leveren omwille van het behouden van het orthodoxe geloof. Hij werd samen met anba Dioscorus verbannen naar het eiland Gagra. Van daar stuurde anba Dioscorus hem samen met een gelovige handelaar naar Alexandrië en zei tegen hem: ”Daar ligt voor u een martelaarskroon te wachten.” Kort daarna kwam hij aan in de stad Alexandrië. De boodschapper van de keizer arriveerde met de nieuwe Chalcedonische belijdenis die de twee naturen van Christus vermeldde. De keizer had bevolen dat: ”hij die als eerste zijn naam op de belijdenis zou schrijven patriarch van de stad zou worden.” In de stad was Protarios het hoofd van de priesters. Hij nam het papier om als eerste zijn naam erop te schrijven, maar bisschop Macarius herinnerde hem aan wat anba Dioscorus hem had verteld voordat hij naar het concilie ging: ”u zult mijn kerk na mij bezitten.” Protarios herinnerde zich dit en bedacht zich en schreef zijn naam niet op.
Toen de boodschapper van de keizer wist dat de bisschop het niet met de belijdenis van de keizer eens was en zijn naam niet op de belijdenis had geschreven, sprong hij op de bisschop af en schopte hem. St. Macarius stierf ter plekke en ontving zo de kroon der martelaren.
De gelovigen namen zijn heilige lichaam en begroeven het samen met de lichamen van St. Johannes de Doper en Elia de profeet. Dit vervulde wat deze twee heiligen in een visioen tegen deze vader de bisschop hadden gezegd, dat zijn lichaam met het hunne zou zijn. Hij ging heen naar de Heer Jezus Christus en ontving de kroon der glorie.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.
1 Qouw is een dorp in Elbadary in de provincie Assiut en soms werd het Edko genoemd.