Synaxarium
30 Baramoudah

Het martelaarschap van de grote St. Marcus, de apostel en de evangelist van Egypte

Op deze dag, 23 april 68 A.D., stierf de grote apostel St. Marcus, de apostel en evangelist van Egypte, de marteldood. Hij was de eerste paus van Alexandrië en was één van de zeventig apostelen.

Zijn naam was Johannes, zoals de Bijbel zegt: ''En na een ogenblik van overleg, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, bijgenaamd Marcus, waar velen vergaderd waren in gebed.'' (Hand. 12:12). Hij was degene die de Heer Jezus Christus bedoelde toen hij zei: ''Gaat naar de stad naar die-en-die en zeg tot hem: De Meester zegt: Mijn tijd is nabij; bij u houd Ik met mijn discipelen het Pascha.'' (Mattheüs 26:18)

Zijn huis was de eerste christelijke kerk, waar ze allen het Pascha hebben gegeten, verborgen bleven na de dood van de Heer Jezus Christus, en waar in de bovenste kamer de Heilige Geest op hen kwam. De heilige St. Marcus werd geboren in Cyrene (één van de vijf westerse steden (Pentapolis) in Noord-Afrika). De naam van zijn vader was Aristopolus en de naam van zijn moeder was Maria. Ze waren Joods, rijk en van grote eer. Zijn ouders hebben hem de Griekse en de Hebreeuwse cultuur meegegeven. Nadat ze naar Jeruzalem waren geëmigreerd werd hij Marcus genoemd. Daar was Petrus reeds een discipel van Jezus. Marcus bracht veel bezoeken aan St. Petrus, die getrouwd was met de nicht van zijn vader. Hij leerde veel van hem over de christelijke leer.

Op een dag liepen Aristopolus en zijn zoon Marcus langs de rivier de Jordaan, dichtbij de woestijn. Ze troffen een leeuw en een leeuwin aan. Aristopolus beval zijn zoon te ontsnappen. Marcus antwoordde: ''Christus, in wiens handen ons leven is, zal ons niet als prooien laten worden.'' Na dit te hebben gezegd, bad hij tot God: ''O Christus, Zoon van God, bescherm ons van het kwaad van deze twee beesten en vernietig hun soort in deze woestijn.'' Onmiddellijk aanvaardde God zijn gebed en de twee beesten vielen dood neer. Zijn vader verbaasde zich over dit wonder en vroeg zijn zoon om hem te vertellen over Jezus Christus. Aristopolus geloofde in de Heer Jezus Christus door zijn zoon, die hem ook gedoopt heeft.

Na de hemelvaart van de Heer Jezus Christus, ging St. Marcus met St. Paulus en St. Barnabas mee om het evangelie te prediken in Antiochië, Seleucia, Cyprus, Salamis en Perge Pamfylië. Daar verliet hij hen en keerde terug naar Jeruzalem. Na het apostolische concilie in Jeruzalem, ging hij met St. Barnabas naar Cyprus.

Na het heengaan van St. Barnabas is St. Marcus vertrokken naar Afrika, Berqa en de vijf westerse steden. Hij predikte in deze gebieden het evangelie en de meeste mensen geloofden door zijn preken in Christus. Vervolgens ging hij op de eerste dag van de maand Bashans, 61 A.D naar Alexandrië. Toen hij de stad binnenkwam, scheurde zijn schoen. Hij ging naar een schoenmaker, genaamd Anianus, om de schoen te laten repareren. Terwijl Anianus de schoen repareerde, verwondde hij zijn hand. Anianus schreeuwde uit pijn in het Grieks ''EIS THEOS!'', wat “één God” betekent. St. Marcus vroeg hem: “Kennen jullie God? ” Waarop Anianus antwoordde: “Neen, maar we roepen hem zonder hem te kennen”. De apostel nam een stuk klei, spuugde erop en bracht het aan op de wond. De wond genas onmiddellijk. St. Marcus begon hem te vertellen over de schepping, de val van Adam, de vloed, over Mozes, de uittocht van de Israëlieten uit Egypte, hun ontvangst van de wetten, de verbanning van de Israëlieten, en de profetieën van de komst van Jezus. Anianus nodigde St. Marcus uit om zijn huis te bezoeken en bracht hem zijn kinderen. De apostel predikte en doopte hen allen in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Toen de gelovigen in de naam van de Heer Christus in aantal toenamen en de heidense mensen dit hoorden, werden ze woedend en vatten ze het plan op om St. Marcus te vermoorden. De gelovigen adviseerden hem om tijdelijk weg te gaan in het belang van de veiligheid van de kerk en haar zorg. St. Marcus heeft zeven diakenen, drie priesters en St. Anianus tot bisschop van Alexandrië gewijd. Hij ging naar de vijf westerse steden en bleef daar twee jaar prediken en bisschoppen, priesters en diakenen wijden.

Daarna keerde hij terug naar Alexandrië waar hij merkte dat het aantal gelovigen toenam. Hij bouwde een kerk voor hen in een plaats die bekend staat als Bokalia, wat de plaats van de koeien betekent. Deze plek bevond in het oosten van Alexandrië, aan de kust.

Op de 29e dag van de maand Baramoeda 68 A.D. was het feest van de Opstanding. Op dezelfde dag vierden de heidenen het feest van de afgod Syrabis. Een grote groep heidenen ging naar de plaats waar St. Marcus was en sleepte hem weg. Ze bonden hem vast en sleepten hem over de wegen en straten, schreeuwend: ''Sleep het rund naar de plaats van de koeien (Bokalia).'' Ze bleven hem met grote wreedheid slepen. Zijn lichaam werd kapot geschuurd en de straten waren met zijn bloed bedekt. Vervolgens werd hij die nacht in een donkere gevangenis gegooid. De engel van de Heer verscheen aan hem en zei: ''O Marcus, goede knecht, verheug u want uw naam is geschreven in het boek van het leven. En u bent gerekend tot de gemeente van de Heiligen.” De engel verdween. Toen verscheen de Heer Jezus Christus aan hem en gaf hem vrede. Zijn ziel juichte en werd blij. De volgende ochtend, op 30 Baramoeda, haalden de heidenen St. Marcus uit de gevangenis en bonden hem weer vast en sleepten hem weer over de straten en wegen totdat zijn ziel het opgaf. Toen ze een vuur maakten om hem te verbranden, donderde en bliksemde het en er viel veel regen. De heidenen schrokken en renden weg. De christenen kwamen en namen het heilige lichaam van St. Marcus mee. Ze brachten het naar de kerk die ze in Bokalia hadden gebouwd. Hij werd vervolgens in een kist gelegd. Deze kist werd naar een geheime plek in deze kerk gebracht.

Moge de voorspraak van deze grote heilige en grootmoedige prediker met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.