De herdenking van het martelaarschap van de heilige Mercurius, bijgenaamd Abu Sefeen (de heilige met de twee zwaarden).
Op deze dag van het jaar 250 A.D. stierf de heilige Mercurius, bijgenaamd Abu Sefeen, de marteldood. Hij was geboren in de stad Rome. Zijn ouders waren christenen en ze noemden hem Filopatier (wat “liefhebber van de Vader” betekent). Ze voedden hem op een christelijke manier op. Toen hij opgegroeid was, ging hij in dienst bij het leger tijdens de dagen van Keizer Decius, de heiden. De Heer gaf Filopatier kracht en moed, waardoor hij de tevredenheid van zijn superieuren verdiende. Ze noemden hem Mercurius en hij kreeg een nauwe band met de keizer.
Toen de Berbers Rome aanvielen, ging Decius tegen hen vechten. Maar toen hij zag met hoeveel ze waren, werd hij bang. De heilige Mercurius sterkte hem, zeggende: “Wees niet bang, want God zal onze vijanden vernietigen en ons de overwinning geven.” Toen hij bij de keizer wegging, verscheen er een engel in de gedaante van een mens, gekleed in witte kleding. De engel gaf hem een zwaard, zeggende: ”Als u uw vijanden hebt overwonnen, herinner u dan de Heer uw God“. Het is daarom dat hij de bijnaam Abu Sefein (van de twee zwaarden) kreeg. Een was het militaire zwaard en het andere was het zwaard van de Goddelijke kracht. Toen keizer Decius zijn vijanden versloeg en Mercurius als overwinnaar terugkwam, verscheen de engel aan Mercurius en herinnerde hem aan wat hij eerder gezegd had, dat hij de Heer zijn God zou herinneren.
Decius, en zijn soldaten met hem, wilden wierook offeren aan de afgoden en de heilige Mercurius bleef achter. Toen ze dat de keizer vertelden, riep hij de heilige Mercurius en zei verbaasd te zijn over diens gebrek aan loyaliteit. De keizer berispte hem voor zijn weigering om wierook te offeren aan de afgoden. De heilige legde zijn gordel en zijn militaire uitrusting voor de keizer neer en zei tegen hem: ”Ik aanbid niemand anders dan mijn Heer en mijn God Jezus Christus”. De keizer werd boos en beval hem te slaan met zwepen en stokken. Toen de keizer zag hoe de inwoners van de stad en de soldaten aan de heilige Mercurius waren gehecht, werd hij bang dat ze in opstand zouden komen. Dus in plaats daarvan boeide hij Mercurius met ijzeren boeien en stuurde hem naar Caesarea waar ze zijn hoofd afhakten. Zo voltooide Mercurius zijn heilige strijd en ontving de kroon van het leven in het koninkrijk der hemelen.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.