Het martelaarschap van St. Procopius van Jeruzalem.
Op deze dag van het jaar 19 A.M., (9 juli 303 A.D.) stierf St. Procopius de marteldood. Hij werd geboren in de stad Jeruzalem. Zijn vader was een christen wiens naam Christophorus was, wat "Drager van Christus" betekent. Zijn moeder was Theodosia, en ze was een aanbidster van afgoden. Toen zijn vader stierf, nam Theodosia haar zoon mee naar Antiochië. Ze gaf veel geld en dure cadeaus aan keizer Diocletianus en vroeg hem om haar zoon gouverneur van een van de steden te maken. Hij accepteerde haar geschenk, beantwoordde haar verzoek en benoemde haar zoon tot gouverneur van de stad Alexandrië. Hij beval dat Procopius de christenen moest martelen.
Toen de heilige een eindje weg was van de stad Antiochië, hoorde hij een stem uit de hemel die hem bij zijn naam riep en zijn daad veroordeelde. De stem bedreigde hem ook met de dood omdat hij durfde te aanvaarden dat te doen wat in strijd was met het bevel van God. Procopius vroeg: "Wie bent U, o mijn Heer? Ik smeek U om Uzelf aan mij te tonen." Een kruis van licht verscheen aan hem en hij hoorde een stem die tegen hem zei: "Ik ben Jezus, de Zoon van de Levende God, die werd gekruisigd in Jeruzalem." Hij was bang en beefde en wendde zich tot de stad Beet-Shaan. Hij maakte voor zichzelf een kruis van goud zoals het kruis dat aan hem was verschenen.
Op zijn weg naar Alexandrië vielen enkele bedoeïenen hem aan om van hem te stelen wat hij had. Maar hij overwon hen door het kruis dat hij had. Zijn moeder vertelde hem: "Je moet offeren aan de goden die je hebben verlost van je vijanden." De heilige antwoordde: "Integendeel, ik zal het offeren aan Jezus Christus, die mij heeft geholpen door de kracht van Zijn kruis." Toen zijn moeder zijn woorden hoorde, werd ze boos en liet Diocletianus hierover informeren. De keizer stuurde de opdracht om de zaak onderzoeken naar de gouverneur van Caesarea en Palestina en beval om zijn marteling te regelen. Toen de gouverneur hem liet komen, beleed Procopius zijn geloof in de Heer Christus. De gouverneur sloeg hem zo hard dat hij bijna dood was en toen gooide hij hem in de gevangenis. De Heer Christus verscheen aan hem, omringd door Zijn engelen, verloste hem uit zijn boeien en genas zijn wonden.
De volgende ochtend vroeg de gouverneur naar Procopius en ze vertelden hem dat ze hem vrij en ongeschonden in de gevangenis hadden aangetroffen. Hij liet de heilige naar de tempel van de afgoden brengen, waar de gouverneur was gaan bidden. Toen de heilige kwam en het volk hem ongeschonden zag, verwonderden zij zich allen en ze riepen allemaal in de naam van Christus: "Wij zijn Christenen en wij geloven in de God van Procopius." Onder hen waren twee prefecten, twaalf vrouwen en St. Theodosia, moeder van St. Procopius. Ze onthoofdden hen en zij ontvingen de kroon van het martelaarschap. Dat was op de zesde dag van de maand Abieb.
De gouverneur beval de terugkeer van de heilige naar de gevangenis totdat hij had bedacht wat hij met hem zou doen. Hij liet hem drie dagen later terugbrengen en zei: "Zie, ik heb drie dagen voor u gewacht om terug te keren naar je geest, om genade te hebben voor jezelf, en offers aan te bieden aan de goden.” De heilige antwoordde: "De Heer Christus is de enige ware God. Wat betreft deze beelden, die zijn gemaakt van steen en hout, ze zijn geen goden en kunnen noch kwaad doen noch hulp bieden." De gouverneur werd boos en beval de soldaten hem in zijn zij te steken met zwaarden.
Een zwaardvechter, wiens naam Archelaus was, strekte zijn hand uit om de heilige in zijn zij te steken. Zijn hand verdroogde en hij viel dood neer. De gouverneur beval om hem neer te steken met messen en azijn in zijn wonden te gieten. Toen sleepten ze hem aan zijn voeten naar de gevangenis waar hij drie dagen verbleef. De gouverneur vroeg zich af wat hij met hem moest doen. Toen gooide hij hem in een put met vuur, maar de Heer verloste hem en er overkwam hem geen kwaad. Tot slot beval de gouverneur hem te onthoofden en de heilige kreeg de kroon van het martelaarschap.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.