Synaxarium
25 Baramoudah

Het martelaarschap van de heilige Sarah en haar twee kinderen.

Op deze dag stierf de heilige Sarah met haar beide kinderen, de marteldood. Ze kwam uit Antiochië, en was de vrouw van een man, die Socrates heette. Socrates, een van de prefecten van Diocletianus, was christen, maar stapte over naar het heidendom, terwijl de heilige Sarah christen bleef. Socrates deed het naar Sarah toe echter voorkomen, alsof hij hield van de religie van Christus, en dit slechts loochende uit vrees voor de straffen van de koning. God had Sarah twee kinderen geschonken, maar ze waagde het niet hen in Antiochië te laten dopen, uit vrees voor de koning en voor haar eigen man. Sarah nam de twee kinderen mee, en ging aan boord van een schip, om naar Alexandrië te gaan en hen daar te laten dopen. Toen wilde God de komende geslachten een bewijs geven, van de omvang van haar geloof en zwiepte door een hevige wind de zee zo op, dat het schip op het punt stond te vergaan. De vrouw was bang, dat haar kinderen zouden verdrinken, zonder gedoopt te zijn. Sarah stond op en bad een lang gebed.

Toen sneed ze zich in haar rechter borst, nam wat van het bloed en maakte een kruisteken op het voorhoofd en het hart van beide kinderen en dompelde hen drie keer onder in de zee, waarbij ze sprak: In naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Nadat Sarah dit gedaan had, ging de wind liggen, de zee werd rustig en toen Sarah in Alexandrië aankwam, bracht zij de beide kinderen naar de patriarch, anba Petrus, de laatste der martelaren, opdat hij ze samen met de andere kinderen van de stad zou dopen. Toen anba Petrus de beide kinderen opnam om ze te dopen, bevroor het water tot ijs. Anba Petrus was verbaasd, legde de kinderen neer en nam andere kinderen, om hen te dopen, waarop het water weer vloeibaar werd. Toen deed hij het nog eens zo, nam de beide kinderen op, en het water bevroor weer. En zo ook nog een derde keer. Anba Petrus was hierover erg verbaasd, en vroeg de moeder naar haar omstandigheden. Sarah vertelde hem haar hele verhaal. Anba Petrus eerde God en zei "het is echt één doopsel".

Sarah keerde terug naar haar man in Antiochië. Haar man was heel boos over hetgeen zij gedaan had. Hij ging naar de koning en deed verslag van wat Sarah had gedaan. De koning liet Sarah halen, en vroeg haar, waarom ze naar Alexandrië was gegaan, om met de christenen ontucht te plegen. Sarah antwoordde de keizer: De christenen plegen geen ontucht en aanbidden de afgoden niet. Wat jij nu verder wilt, doe dat. Van mij zul je verder geen woord meer horen. De koning zei tegen haar: “Vertel mij, wat je in Alexandrië gedaan hebt.” Maar Sarah sprak geen woord tegen hem. Toen gaf de keizer bevel, haar de handen op de rug te binden, haar beide kinderen op haar buik te leggen, en alle drie in het vuur te verbranden. Nu keerde Sarah haar gezicht naar het oosten en bad. Toen werd ze met haar kinderen verbrand. Sarah en de kinderen verwierven de kroon der martelaren.

Mogen hun gebeden met ons zijn. Amen.