Het martelaarschap van St. Sergius van Atripe (Panopolis) en zijn vader, moeder, zus en vele anderen met hen.
Op deze dag stierven St. Sergius van Atripe en zijn vader, moeder, zus en vele anderen met hen de marteldood. Deze heilige werd geboren in de stad Atripe. Zijn rechtvaardige vader heette Theodorus en zijn gelovige moeder heette Maria. Toen hij 20 jaar oud was, verlangde St. Sergius te sterven in de Naam van de Heer Jezus Christus. Hij ging naar gouverneur Cyprianus en verklaarde openlijk zijn geloof in de Heer Jezus Christus. De gouverneur beval dat hij werd gefolterd. Hij werd met verschillende soorten marteltechnieken gemarteld en vervolgens in de gevangenis gegooid. ’s Avonds zag deze heilige een visioen alsof hij in de hemel was en hij zag de heiligen. Zijn ziel werd getroost en de Heer Jezus Christus genas hem van zijn verwondingen.
Een priester genaamd Mansoen hoorde wat St. Sergius aan het doen was en ging met twee diakenen uit Atripe naar de gouverneur en zij verklaarden ook hun geloof in de Heer. De gouverneur liet hen slaan met grote wreedheid. Een grote hoeveelheid mensen zag de martelingen en ging met medelijden richting de priester, die niets anders kon doen dan naar ze te kijken, preken en hen te bevelen standvastig te zijn in hun geloof. Hij bad en zegende hen en zij verklaarden allen openlijk het orthodoxe geloof.
Nadat zij waren gemarteld werden zij onthoofd en ontvingen zij de kroon van het leven. De gouverneur liet de priester verder met vuur martelen maar de Heer redde hem steeds. De gouverneur stuurde hem naar Alexandrië waar hij de kroon van het martelaarschap ontving. St. Sergius werd door de gouverneur nog meer gemarteld met ondraaglijke marteltechnieken, maar de Heer genas, versterkte en troostte hem. Zij brachten daarna een beeld en bevalen hem het te aanbidden. Hij schopte het beeld omver met zijn voet en het viel en brak. Cyprianus geloofde onmiddellijk en zei: ”de god die zichzelf niet kan redden, kan ook anderen niet redden. ” De officier van de soldaten, genaamd Ohios, ging door met het martelen van St. Sergius en gaf bevel hem te villen en in te smeren met zout en azijn. Maar de Heer gaf St. Sergius kracht en genade.
Zijn moeder en zijn zus kwamen hem opzoeken en zagen in wat voor conditie hij was. Zij weenden hevig totdat zijn zus stierf door haar enorme verdriet. Maar God liet haar opstaan door de gebeden van de heilige. St. Julius van Agfahs kwam en schreef de biografie van St. Sergius en beloofde hem dat hij zich zou ontfermen over zijn lichaam en zijn begrafenis.
Ohios gaf bevel St. Sergius door een pers (Hinbazeen), te halen, zijn nagels uit te trekken, hem op een ijzeren bed, met een vuur eronder, te plaatsen en met fakkels in zijn oren te martelen. De Heer sterkte St. Sergius gedurende dit alles en genas hem. Toen Ohios moe werd van het martelen, besloot Ohios hem te onthoofden.
St. Sergius riep zijn ouders en zijn zus bij zich om afscheid van hen te nemen. Zij kwamen met de rest van de familie en zagen toen dat St. Sergius vastgebonden was met een teugel van een paard waarmee hij naar de plaats van zijn martelaarschap werd gesleurd. Zij protesteerden bij de gouverneur. Die gaf bevel hen allen te onthoofden en zij kregen de kroon van het leven en het eeuwige geluk.
Er was een jonge jongen onder de toeschouwers wiens ogen waren geopend door de Heer. Hij zag de zielen van de gemartelde heiligen door de engelen weggedragen worden naar de hemel. Hij riep met luide stem, zeggende: ”O mijn Heer Jezus Christus, heb genade met mij.” Zijn ouders waren bang dat de gouverneur hem zou horen en hen zou vernietigen. Toen zij hem niet konden kalmeren, legden zij hun handen op zijn mond zodat hij niet zou schreeuwen, totdat hij zijn reine ziel in de handen van de Heer gaf.
Mogen zijn gebeden met ons allen zijn. Amen.