Synaxarium
8 Kiahk

Het martelaarschap van de heiligen St. Barbara en St. Juliana.

Vandaag herdenken wij tevens het martelaarschap van de heiligen St. Barbara en St. Juliana, in het jaar 237 A.D. Barbara was de dochter van een voorname man uit het Oosten die Dioscorus heette en die leefde ten tijde van koning Maximianus, dus bij het begin van de derde generatie Christenen. Omdat hij zo van zijn dochter hield, bouwde hij een toren voor haar waar zij kon wonen. De heilige keek omhoog vanuit de hoogste plaats in de toren en keek naar de hemel, naar de zon, de maan en de planeten. Zij concludeerde dat ze een machtige en wijze schepper gehad moesten hebben. Dat het enkel God is die deze dingen geschapen kon hebben.

In die tijd leefde de geleerde Origenes in deze streken. Hij hoorde over de heilige en ging naar haar toe en leerde haar de beginselen van het Christelijke geloof. In de torenmuur waren twee ramen en zij wilde dat er een derde bijgemaakt werd en dat er een kruis op het waterbad geplaatst moest worden. Toen haar vader binnenkwam en de veranderingen zag, vroeg hij naar de reden. Zij antwoordde: “Weet je niet vader, dat alles gebeurt met de Heilige Drie-eenheid? Deze drie openingen zijn in de naam van de Drie-eenheid en dit teken is een symbool voor het kruis van de Heer Christus die de hele wereld redde. Daarom vraag ik u vader, dat u de dwaling achterlaat en de God, die u heeft geschapen, aanbidt.” Toen haar vader deze woorden hoorde, werd hij woedend en hij trok zijn zwaard. Barbara vluchtte voor hem weg, maar hij rende haar achterna. Voor haar was een rots. Deze werd in tweeën gesplitst zodat zij kon doorgaan en de rots keerde daarna terug naar zijn oorspronkelijke vorm. Haar vader liep om de rots en hij zag zijn dochter verstopt in een grot. Hij ging naar haar toe als een wolf die zijn prooi vangt en nam haar mee naar de heerser Marcianus. Deze probeerde haar over te halen, de ene keer met woorden, de andere keer met beloftes. Maar hij kon haar niet overhalen haar liefde voor de Heer Christus achterwege te laten. Daarna beval hij dat zij werd gefolterd op verschillende manieren.

Er was een meisje dat Juliana heette. Zij zag de heilige Barbara en hoe zij werd gefolterd en huilde om haar. Zij zag tevens hoe de Heer Christus de heilige Barbara troostte en sterkte. Dit opende haar ogen en leidde haar tot het geloof in de Heer Christus. Zij onthoofdden haar en de heilige Barbara en zo ontvingen zij beiden de kroon van het martelaarschap. Niet lang daarna overleed haar vader en de heerser die haar foltering had bevolen. De waterbron waarop het symbool van het Heilige Kruis stond, werd een plaats van genezing voor allen die zich daar wasten.

Zij legden de lichamen van de twee heiligen in een kerk buiten de stad Galatia. Jaren later werd het lichaam van St. Barbara verplaatst naar een kerk in Egypte die tot op heden haar naam draagt.

Mogen hun gebeden met ons zijn. Amen.