Het martelaarschap van de heiligen Cosmas, Damian, hun broers en hun moeder
Op deze dag van het jaar 306 A.D. (23 A.M.) gingen de heiligen Cosmas en Damian en hun moeder Theodora, alsook hun drie broers Anthimus, Laondimus en Aprapius heen. Ze stamden uit stad in het land Arabia. Hun moeder was een godsvruchtige vrouw, vriend van vreemdelingen. Als weduwe gaf ze haar kinderen een goede opvoeding en leerde hen de vrees voor de Heer en deugdzaamheid. Kosman en Damian hadden zich bekwaamd in de geneeskunde en genazen iedereen, zonder een vergoeding te vragen. Hun drie broers gingen naar de woestijn en werden monniken.
Toen Diocletianus afvallig werd, en beval de afgoden te aanbidden, kreeg hij bericht dat Kosman en Damian over Christus predikten en de verering van de afgoden verijdelden. Diocletianus gaf toen opdracht Kosman en Damian gevangen te nemen en uit te leveren aan de stadhouder. Deze folterde hen op de zwaarste manieren met zweepslagen en met vuur. Daarna verhoorde hij Kosman en Damian over de verblijfplaats van hun broers. Toen hij deze vernam, liet hij de broers, samen met hun moeder, halen en beval hen de afgoden te bewieroken.
Zij gehoorzaamden niet. Hij gaf toen opdracht alle vijf in druivenpersen te laten samendrukken. Toen hen niets gebeurde, liet hij hen er uithalen en liet hen in een grote oven gooien gedurende drie dagen en drie nachten. Vervolgens liet hij hen in een vuurplaats van een bad stoppen. Tot slot liet hij hen op hete ijzeren bedden leggen. Bij dit alles hield de Heer hen in leven zonder dat ze letsel opliepen. Toen de stadhouder genoeg had van het folteren, stuurde hij hen naar de koning, die hen eveneens liet folteren. Hun moeder troostte en sterkte hen en vroeg hen standvastig te zijn. De keizer wees haar terecht en daarna slingerde zij hem honende woorden in het gezicht, over zijn wreedheid en zijn verering van afgoden. Toen gaf de koning bevel haar te onthoofden en zij verwierf de kroon van het leven. Haar lichaam bleef liggen. Niemand waagde het haar lichaam te begraven, tot de heilige Kosman uitriep: "Mensen van deze stad, is er onder jullie niemand die zoveel medelijden heeft, dat hij het lichaam van deze arme weduwe verbergt en haar begraaft?" Bij deze woorden kwam Viktor, de zoon van Romanus naderbij en waagde het haar lichaam weg te halen. Hij hulde het in doodskleding en begroef het. Toen de keizer dit echter hoorde, gaf hij bevel Viktor naar Egypte te verbannen. Daar stierf Victor de martelaarsdood. De vijf heiligen werden de volgende ochtend onthoofd en verwierven de kroon van het leven in het hemelse koninkrijk. Later, na de christenvervolging, werden kerken voor hen gebouwd en de Heer liet tekenen en wonderen door hen geschieden.
Moge hun voorspraak met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.