Synaxarium
19 Misra

De verplaatsing van het lichaam van St. Macarius naar zijn klooster in Scetis.

Op deze dag viert de kerk de terugkeer van het lichaam van St. Macarius naar zijn klooster in de woestijn Shiehiet (Scetis) in het jaar 793 A.D. (509 A.M.). Na het heengaan van St. Macarius werd zijn lichaam door een aantal inwoners van de stad Shanshour (Shabsheer) gestolen. Zij bouwden een grote kerk voor hem en legden het lichaam erin. Later werd zijn lichaam verplaatst naar een andere stad waar het ongeveer 400 jaar bleef, tot de tijd van paus Johannes IV, 48e paus. Toen anba Johannes naar de wildernis ging om gedurende de heilige vasten in het klooster te zijn, zuchtte hij en zei: "Hoe verlang ik ernaar dat God ons zou helpen, zodat het lichaam van onze vader anba Macarius in ons midden zou zijn." Enkele dagen later ging de abt van het klooster, aartspriester (hegumen) Michael, met een aantal oudsten naar de stad om bepaalde zaken van het klooster te regelen. Ze bedachten toen dat ze het lichaam van de heilige naar hun klooster terug zouden willen brengen. Ze gingen naar de plek waar het lichaam was. Echter, de mensen van de stad en de gouverneur verzamelden zich om hen met zwaarden en stokken tegen te houden en zo verhinderden zij dat het lichaam meegenomen zou worden.

De oudsten brachten de nacht in groot verdriet door. De gouverneur kreeg die nacht een visioen van St. Macarius die tot hem zei: "Laat mijn kinderen mijn lichaam meenemen en hinder ze niet." De gouverneur was bang, riep de oudsten bij zich en gaf hen het lichaam. De oudsten namen het lichaam met grote vreugde en veel trouwe mensen volgden hen om van het lichaam afscheid te nemen. Toen het schip in Marioet aankwam, brachten ze daar de nacht door. De volgende morgen vierden zij de goddelijke liturgie en kregen ze de Heilige Communie. Toen laadden zij het lichaam op een kameel en vertrokken naar de wildernis. Halverwege de reis moesten ze rusten, maar de abt zei: “Zoals de Heer leeft, rusten we niet, totdat de Heer ons de plaats laat zien waar de Engel des Heren de hand van St. Macarius vast heeft gehouden.” Zo bleven ze voortbewegen totdat de kameel neerboog en niet meer opstond. De kameel begon zijn hoofd om te draaien, het lichaam te likken en zijn hoofd naar beneden te buigen. Zo wisten de oudsten dat het de juiste plaats was en zij verheerlijkten God. Toen ze het klooster naderden, kwamen alle monniken met kaarsen en zang naar buiten. Zij droegen het lichaam op hun schouders en gingen feestvierend de kerk binnen. God heeft op die dag vele wonderen verricht.

Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.