Herdenking van het concilie van Constantinopel.
Op deze dag van het jaar 381 A.D. (97 A.M.) herdenken wij de vergadering van de 150 vaders, die in opdracht van koning Theodosius de Grote, in Constantinopel bijeenkwamen. De aanleiding daartoe waren Macedonius, de toenmalige patriarch van Constantinopel, Spielius, en Apolinarius die over God, het Woord en de Heilige Geest een afwijkende mening hadden. Toen hun ketterij bekend werd, vreesden de kerkvaders voor de veiligheid van de kerk en informeerden koning Theodosius over deze ketterij. Theodosius riep een concilie bijeen en stuurde bericht naar anba Timoteüs, 22e paus van Alexandrië, naar Damasius I, paus van Rome, naar Petrus, patriarch van Antiochië, en naar Cyrillus, patriarch van Jeruzalem, en verlangde van hen, dat ze door de geleerde bisschoppen van hun landen begeleid zouden verschijnen. Er kwamen in totaal 150 vaders. Het concilie vond plaats in Constantinopel. De paus van Rome verscheen niet zelf, maar stuurde plaatsvervangers. Voorzitter van deze vergadering was Timoteüs, de paus van Alexandrië. Die vroeg Macedonius naar zijn geloof. Macedonius beweerde, dat de Heilige Geest was geschapen, zoals de overige schepselen. Toen antwoordde anba Timoteüs en zei tegen Macedonius: Zie, de Heilige Geest is volgens onze opvatting de geest van God, en als wij nu zouden zeggen, dat God’s geest geschapen is, dan zouden we ook moeten zeggen, dat zijn leven geschapen is, en als zijn leven geschapen is, dan zou hij zelf zonder leven geweest moeten zijn, keer dus terug van deze dwaalleer. Toen Macedonius niet terug wilde keren tot het ware geloof, verstiet en excommuniceerde Timoteüs hem.
Toen wendde Timoteüs zich tot Spielius: Spreek je geloofsbelijdenis uit. Toen Spielius had uitgesproken, dat de Drie-eenheid slechts één substantie en één persoon was, antwoordde patriarch Timoteüs hem: Indien de Drie-eenheid is wat jij beweert, dan heeft het geen zin van een Drie-eenheid te spreken, dan heeft ook jouw doop geen zin, die in naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest voltrokken is. Dan is dus ook de hele Drie-eenheid belichaamd en heeft geleden en is gestorven. Dan is ook het woord van het evangelie ongegrond, dat de Zoon in de Jordaan stond, de Heilige Geest op hem neerdaalde en de Vader van boven tot hem sprak. Keer dus terug van deze valse leer. Toen Spielius niet terug wilde keren tot het ware geloof, verstiet en excommuniceerde Timoteüs hem.
Daarna zei Timoteüs tegen Apolinarius: Spreek je geloofsbelijdenis uit. Die beweerde, dat de Heer enkel een menselijk lichaam had aangenomen, niet ook de met rede en verstand begaafde ziel, en dat de goddelijkheid in het lichaam, de plaats van de ziel en het verstand had ingenomen. Anba Timoteüs antwoordde: God, het Woord, heeft onze natuur aangenomen om ons te redden, en als hij slechts het dierlijke lichaam zou hebben aangenomen, dan zou hij niet de mensen gered hebben, maar de dieren; omdat de mensen op de dag van de verrijzenis in hun met rede en verstand begaafde ziel zullen verrijzen, en aan deze ziel gevraagd zal worden rekenschap af te leggen en tevens aan de ziel beloning of straf ten deel valt. Het nut van de belichaming zou dus vervallen zijn. Hoe kan God dan zeggen, dat Hij een mens is, als Hij niet een met verstand begaafde ziel aangenomen heeft? Keer terug van deze dwaalleer. Toen Apolinarius niet tot het ware geloof terug wilde keren, verstiet Timoteüs ook hem met de anderen. Uiteindelijk heeft het hele concilie alle drie en diegenen, die hun mening volgden, geëxcommuniceerd. Daarna voegde de vergadering aan de geloofsbelijdenis tot slot nog het volgende toe: "En wij geloven in de Heilige Geest….". Deze vaders voegden nu datgene wat daaraan aansluit toe, tot het einde. Zij legden op deze vergadering ook bepaalde regels vast, die zich, tot op de dag van vandaag, door alle christenen werden gevolgd.
Mogen de gebeden van deze heilige vaders met ons zijn. Amen.