De marteldood van heilige maagden Pistis, Hilpis en Aghape en hun moeder Sophia.
Vandaag herdenken wij de marteldood van de heilige en zalige maagden Pistis, Hilpis en Aghape èn hun moeder Sophia. Sophia stamde van een adellijke familie uit Antiochië. Toen zij van deze drie meisjes beviel, gaf ze hen deze namen. Pistis betekent geloof, Hilpis betekent hoop en Aghape betekent liefde. Toen zij iets ouder waren, nam ze hen mee naar Rome om hen de verering van God en Gods vreze te leren. Dit nieuws bereikte koning Adrianus (Hadrianus?) de antichrist. Hij beval dat zij naar hem gebracht zouden worden. Sophia begon haar dochters te troosten en hen te leren standvastig te blijven in het geloof in Christus. Ze zei tegen hen: "Pas op dat jullie vastberaden blijven en niet verleid worden door de wereldlijke glorie. Die is maar tijdelijk en dan verliezen jullie de altijd durende hemelse glorie. Wees geduldig totdat jullie met Jezus, jullie bruidegom, het paradijs binnen gaan". De oudste was 12 jaar, de middelste was 11 jaar en de jongste was 9 jaar. Toen zij bij de koning aankwamen, vroeg hij de oudste om voor de idolen te knielen en beloofde haar uit te huwelijken aan een van de notabelen van het koninkrijk en haar vele rijkdommen te geven. Zij deed dat niet. De koning beval dat ze met houten hamers zou worden geslagen, dat haar borsten zouden worden geamputeerd en dat ze in kokend water zou worden geplaatst. Maar God was met haar. Hij redde haar en gaf haar kracht en vrede. De aanwezigen waren verbaasd en gaven eer aan God. De koning beval dat ze onthoofd zou worden. Daarna werd het tweede meisje aangeboden. Hij liet haar ook slaan, plaatste haar in kokend water en liet haar onthoofden. De jongste werd door haar moeder gesterkt en getroost, uit angst dat ze bang zou worden van deze folteringen. Toen de koning beval dat de jongste zou worden uitgeperst, riep ze de Heer Jezus. Hij stuurde een engel en die maakte de pers kapot. De koning beval dat ze in het vuur zou worden gegooid. Ze bad, maakte het teken van het kruis op haar gezicht en sprong zelf in het vuur. De aanwezigen zagen drie mannen in witte kledij om haar heen staan in het vuur en het vuur was zo koud als nevel. Zij waren verbaasd en velen geloofden in de Heer Jezus. De koning beval dat ze zou worden onthoofd. Eerst liet hij hete ijzers in de zij van het kind steken, maar God sterkte haar en ze voelde geen pijn. Uiteindelijk werd ze onthoofd. De moeder nam hun lichamen mee buiten de stad. Ze weende om hen en vroeg hen om de Heer Jezus te vragen of Hij ook haar ziel tot Hem wilde roepen. De Heer verhoorde haar gebed en ze overleed en haar ziel steeg op naar haar Schepper. Enkele gelovigen namen de lichamen mee en wikkelden ze in lijkwaden en begroeven hen met veel eer.
Koning Adrianus kreeg de pokken in zijn ogen en werd blind. Zijn lichaam werd door maden opgegeten en hij stierf een verschrikkelijke dood. God wreekte zich voor het leven van deze heilige maagden.
Mogen hun gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.