Synaxarium
12 Kiahk

De herdenking van de samenkomst van het heilige concilie in Rome.

Eveneens op deze dag van het jaar 249 A.D. kwam het heilige concilie samen in de stad Rome. Dit gebeurde in het eerste jaar van de regering van de ongelovige koning Decius. De vergadering stond onder leiding van Cornelius, paus van Rome, en Dionysius, paus van Alexandrië, van Fabius, patriarch van Antiochië en van Germanus, bisschop van Jeruzalem. Het concilie vond plaats vanwege priester Novatianus, die beweerde, dat degene die ten tijde van nood en vervolging, Christus verloochende niet tot het geloof toegelaten kon worden als hij boete deed, en dat eveneens de boetedoening van diegene die overspel pleegde nooit meer toegelaten kon worden. De heilige Cornelius verbood Novatianus deze leer. Omdat Novatianus zich niets liet zeggen, riep Cornelius zestig bisschoppen en achttien ouderlingen en priesters, die het meeste aanzien genoten in Rome bij elkaar, die probeerden Novatianus op andere gedachten te brengen. Maar Novatianus refereerde aan de woorden van Sint Paulus in zijn brief aan de Hebreeën (Luc. 6: 4-6) waarin hij zegt, dat diegenen die het licht ontvangen, de hemelse gave geproefd hebben en deelachtig zijn geworden aan de genade van de heilige Geest, als ze tot zonden vervielen, onmogelijk nog een keer door boete te doen vergeving zouden kunnen krijgen. Deze vaders weerspraken hem, en gaven aan, dat de apostel Paulus dit niet gezegd heeft van degene, die boete doet, maar van degene die zich wilde laten dopen, als hij gezondigd had, omdat de doop maar een keer plaats vindt. Daarom laat de apostel Paulus de woorden volgen (Vers 6); dat zij Christus, de Zoon van God, voor zichzelf voor de tweede maal kruisigen en openlijk bespotten. De apostel Paulus laat dus zien, dat, zoals de kruisiging maar eenmaal plaats gevonden heeft, zo ook de doop maar een keer plaats kan vinden. De boetedoening daarentegen kan opnieuw plaatsvinden; want, als de boetedoening van iemand die in zonde en ongeloof is vervallen, niet aangenomen zou kunnen worden, dan zou ook de boetedoening van de profeet David niet aangenomen zijn. Ook zou van de apostel Petrus, toen hij Christus verloochende, de boetedoening niet aangenomen zijn, en zou de Heer hem tevergeefs de genade van de troostende Heilige Geest geschonken hebben, en tevergeefs zou de Heer hem het hoeden van zijn kudde toevertrouwd hebben en zou het doopsel van allen, die door zijn hand gedoopt zijn ongeldig zijn. Volgens de theorie van Novatianus zouden zij allemaal omgekomen zijn. Zo’n opvatting zou toch de grootste dwaasheid zijn; de Heer Jezus Christus is gekomen om de zondigen te verlossen en hen op het rechte pad te zetten zoals het in Luc. 13:3 staat: "Neen, zeg ik u, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen". Laat daarom deze bedenkelijke opvattingen varen, doe boete en wees geen vijand van God, van jezelf en van de hele mensheid. Maar Novatianus veranderde niet van opvatting en nam deze voorstelling van zaken niet aan. Toen verdreef het concilie hem en deed hem en allen, die zijn mening volgden, in de kerkelijke ban.

Mogen de gebeden van al deze heiligen met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.