De herdenking van het heengaan van anba Hydra.
Ook op deze dag gedenken wij het heengaan van anba Hydra, bisschop van de stad Aswaan, in het jaar 395 A.D. (112 A.M. ) Anba Hydra was de zoon van christelijke ouders die hem in de vreze des Heren hadden opgevoed, sinds zijn jeugd. Toen hij 18 jaar oud werd, wensten zijn ouders, dat hij trouwde met een van zijn familieleden. Hydra weigerde dit echter onder het voorwendsel, dat hij ziek was. Op een vroege ochtend ging hij naar de kerk en bad met de gemeente. Hij vroeg Jezus Christus, hem iets van de woorden van de heilige schrift te laten horen, dat van toepassing was op zijn gevoelens. Nu hoorde hij de heilige woorden van God en zijn hart werd rustig.
Toen hij de kerk verliet, zag hij een grote groep mensen in een begrafenisstoet, die treurde om een overledene. Hij volgde de lijkstoet en zei constant tegen zichzelf: Luister Hydra, niet deze persoon is gestorven, maar jij bent het, die voor deze vergankelijke wereld gestorven is. Toen de mensen bij het graf aankwamen en de dode begraven hadden, keerde hij niet meer naar huis terug, maar ging naar een klooster en woonde bij de monniken. Toen de familieleden van Hydra hoorden waar hij zich ophield, gingen ze naar hem toe en spraken met hem. Met jouw daad berokken jij ons en jouw verloofde veel pijn. Je kunt God op welke plek dan ook aanbidden, dat hoeft niet hier te zijn. Het lukte zijn familieleden echter niet Hydra van zijn voornemen af te brengen. Zij vertrokken met veel verdriet in hun hart.
Vader Hydra was van nu af zeer streng godsdienstig. Hij vastte constant en bad aan een stuk door. Hij werd leerling van de heilige Bimen. Hydra vroeg hem om raad en nam hem tot voorbeeld.
Na acht jaar wenste Hydra alleen in de woestijn te leven. Na daarvoor toestemming te hebben gekregen verliet hij het klooster en begaf zich naar de woestijn, waar hij een grot vond. Daarvan maakte hij zijn woning. Hydra vroeg de heilige Bimen of hij het levensverhaal van de grote heilige Antonius, de vader van de monniken mocht lezen om daarvan te leren hoe men met de boze vijand, de duivel, kan vechten. Vader Hydra bracht op deze plek vele dagen door, vechtend tegen de satan en zijn soldaten. De duivel wilde de heilige Hydra vele malen verleiden. Hij verscheen bijvoorbeeld aan de heilige Hydra met een scherp zwaard in de hand, en dreigde hem, daarmee zijn armen af te snijden. Nu schreeuwde de heilige Hydra naar God, en ogenblikkelijk was de duivel verdwenen. Toen de heilige Hydra op een dag naar zijn grot terugkeerde, nadat hij een tijdlang in de woestijn gewandeld had, trof hij een grote draak in zijn grot aan. De heilige Hydra bad tot God en zei: Mijn Heer Jezus Christus, als het Uw wil is, dat ik met dit wilde beest samenwoon, dan zal ik dit accepteren. Toen hij nu naar de draak keek, zag hij dat de draak in drie delen gesneden was. De heilige Hydra was in een voortdurende strijd met de duivel gewikkeld. Hij kon noch ’s nachts slapen, noch overdag uitrusten. Maar God redde hem voor al het kwaad. Op het laatst sloot de heilige Hydra zich in zijn grot op. Er kwamen steeds veel mensen naar hem toe, om hem om zijn zegen te vragen. Ook veel zieken, en mensen die door de duivel bezeten waren kwamen naar hem toe, en vroegen om genezing. De heilige ontfermde zich over hen, zalfde hen met olie en bad voor hen. Allen werden direct genezen. De boze geesten riepen telkens: Wat hebben wij met jou te maken, jij heilige Hydra. Jij hebt ons verbrand door je gebeden en ons uit de woestijn verjaagd.
Er kwamen enkele monniken uit Syrië, die hem bevroegen over enkele onbegrijpelijke passages in de heilige boeken. Vader Hydra legde hen uit wat deze passages betekenden. Zij waren verbaasd over zijn kennis en zeiden: Wij hebben veel rondgereisd, en zijn in veel kloosters geweest, wij hebben veel wetenschappers en filosofen bezocht, maar niemand kon ons de boeken zo goed verklaren, als deze heilige Hydra.
Toen de bisschop van de stad Aswan de zalige rust binnenging, gingen enkele mensen uit Aswan naar het klooster en kwamen daar samen met de monniken uit Syrië, die hen over deze heilige Hydra vertelden. Ze gingen nu naar hem toe, namen hem met geweld mee en reisden naar Alexandrië. Daar wijdde Paus Theofilus, paus van Alexandrië, hem tot bisschop. Zodra de heilige Hydra op zijn stoel zat, hield hij niet op te prediken voor zijn volk en het over de weg des levens te onderrichten. Bisschop Hydra verrichtte vele grote tekenen. Bisschop Hydra voltooide zijn leven met een goede reputatie en ging de zalige rust binnen.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.