Het heengaan van de rechtvaardige Gideon, een van de rechters van Israël.
Op deze dag van het jaar 1349 B.C. ging de rechtvaardige Gideon, een van de rechters van Israël, heen. Hij was uit de stam van Manasse en zijn vader heette Joash.
De engel van de Heer verscheen aan hem en zei: ”De Heer is met u, gij dappere held.” Gideon zei tegen hem: ”Och, mijn heer, indien de Here met ons is, waarom is dit alles ons dan overkomen? Waar zijn dan al Zijn wonderen, waarvan onze vaderen ons vertelden, toen zij zeiden: Heeft de Heer ons niet uit Egypte gevoerd? Maar nu heeft de Heer ons verstoten en ons prijsgegeven aan de greep van Midjan”.
Toen wendde de Heer Zich tot hem en zei: “Ga heen in uw kracht en verlos Israël uit de greep van Midjan. Heb ik u niet gezonden?” Maar hij zei tot Hem: “Och, Heer, waarmee zal ik Israël verlossen? Zie, mijn geslacht is het geringste in Manasse en ik ben de jongste van mijn familie.” En de Heer zei tot hem: “Ik ben met u, daarom zult u Midjan verslaan als was het één man.” Toen zei hij tot Hem: “Indien ik genade in uw ogen gevonden heb, geef mij dan een teken, dat Gij het zijt, die met mij spreekt. Ga niet vanhier weg, voordat ik bij U terugkom en de gave die ik ga halen, voor U neerleg.”
En Hij zei: “Ik zal blijven, tot u terugkomt”. Toen ging Gideon naar binnen, bereidde zijn offers, bracht ze buiten naar Hem en presenteerde ze. En ze werden geaccepteerd. (Richters 6:11-21)
De Heer gebood Gideon om de afgoden en hun altaren te vernietigen, een altaar voor de Heer te bouwen en daarop de offergaven te offeren en hen te verbranden met het hout waar de afgoden van waren gemaakt. Hij deed zoals de Heer hem geboden had. (Richteren 6:25-31)
Toen God hem gebood te vechten met de Midjanieten, vroeg hij Hem om een teken ter bemoediging en zei: ”Kijk, ik zal een vlies wol op de dorsvloer leggen; als er alleen op het vlies dauw is en de grond droog is, dan zal ik weten dat U Israël door mijn hand zult redden.” En het was zo. De volgende dag keerde Gideon de vraag en zei tegen God: ”Wees niet boos op me, maar laat me nog een keer spreken. Laat mij nog eenmaal met het vlies een proef doen. Laat nu het vlies droog zijn en de grond nat.” En God deed dit deze nacht. Het vlies was droog en dauw lag op de hele vloer. (Richteren 6:33-40)
Gideon stond in de vroegte op met iedereen die bij hem was en zij belegerden de Midjanieten. En de Heer zei tot Gideon: “Het leger dat je bij je hebt is te groot. Ik lever de Midjanieten niet aan jullie uit, want ik wil niet dat Israël zich erop beroemt dat het zich op eigen kracht heeft bevrijd. Maak daarom bekend dat iedereen die bang is, kan vertrekken en via het bergland van Gilead terug naar huis kan gaan.” Daarop vertrokken tweeëntwintigduizend man; tienduizend bleven er over.
Maar de Heer zei tegen Gideon: “Het leger is nog steeds te groot. Laat je manschappen naar het water gaan, daar zal Ik voor jou een keus uit hen maken. Ik zal je zeggen wie er met je mee moeten gaan en wie niet.”
Gideon liet de mannen naar het water gaan, en de Heer zei tegen hem: “Degenen die het water met hun tong oplikken, zoals honden doen, die moet je apart zetten van degenen die knielen om te drinken.” Driehonderd man likten het water op met hun tong, de overige knielden om te drinken. “Met die driehonderd man die het water met hun tong oplikten, zal Ik jullie bevrijden,” zei de Heer tegen Gideon. (Richteren 7:1-7)
Met dit aantal mensen overwon Gideon de Midjanieten en de mensen die bij hem waren namen de buit en gaven deze aan Gideon en maakten hem er verantwoordelijk voor. De Heer God was met Gideon in alles wat hij deed. Hij ging heen en werd begraven in de tombe van zijn vader.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.