Het heengaan van St. Gregorius, patriarch van Armenië
Vandaag herdenken wij het heengaan van St. Gregorius, patriarch van Armenië, in het jaar 322 A.D. (39 A.M.). Hij was ook de martelaar wiens bloed niet werd vergoten. Deze heilige, zoals wij reeds vermeldden op 19 Toet, werd gefolterd door Tiridates IV, koning van Armenië, in 272 A.D. omdat hij niet instemde met de aanbidding van idolen. Hij werd in een put gegooid waar hij 15 jaar verbleef. God hielp hem in deze tijd. Een oude vrouw kwam hem eten brengen. Tijdens deze periode wisten zijn vrienden niet of hij dood was of nog leefde.
Toen de koning de maagd Repsima had vermoord tezamen met de andere maagden en had bevolen dat hun lichamen in de bergen werden gegooid, had hij berouw wegens de daden die hij aangericht had, want hij wilde eigenlijk met haar huwen. Toen de mensen rondom hem zagen hoe bedroefd hij was omdat hij haar had vermoord, adviseerden zij hem om te gaan jagen om zijn gedachten te verzetten. Terwijl hij op zijn paard zat, sprong een duivel op hem en gooide hem op de grond waar hij zijn huid verscheurde. God veranderde toen zijn gedaante in deze van een everzwijn en zo bleef hij in de woestijn ronddwalen, iedereen verscheurend die hij tegenkwam. Hetzelfde overkwam velen in zijn koninkrijk. Er was vrees en luid geschreeuw in het paleis. Dit gebeurde vanwege wat hij had gedaan met de maagden.
De zus van de koning zag een visioen, drie nachten op een rij. Iemand zei haar dat als zij Gregorius niet uit de put zou halen, zij nooit gered of genezen zouden worden. De mensen twijfelden omdat zij geloofden dat hij dood was. Toen ze bij de put kwamen, lieten zij een touw zakken en riepen hem. De heilige liet het touw bewegen en zo wisten ze dat hij nog in leven was. Ze vroegen hem zich vast te klampen aan het touw en haalden hem naar boven. Daarna waste hij zich en ze gaven hem nieuwe kleren en brachten hem naar het paleis. Daar vroeg hij hen wat er was gebeurd met de lichamen van de maagden. Ze vertelden het hem en hij vond dat de lichamen nog in een goede staat waren. Hij legde ze op een passende plaats.
Het volk vroeg hem de koning te genezen van wat hem was overkomen. Hij liet hem vervolgens bij zich brengen en zei: “Zal jij weer slechte daden verrichten?” Toen de koning een teken gaf dat hij dit niet meer zou doen, bad de heilige voor hem. Zo verliet de duivel hem en kwamen zijn intellect en persoonlijkheid terug. Doch, hij werd niet helemaal zoals hij vroeger was geweest. Er bleven bepaalde kenmerken van een everzwijn zichtbaar, zoals zijn vingernagels en teennagels. Dit was om hem een les te leren en hem eraan te herinneren wie hij was opdat hij nooit zou terugkeren naar zijn oude daden. Daarna genas de patriarch alle anderen van hun kwalen en hij verdreef vele duivels. Zo geloofden de koning en alle inwoners van zijn rijk. De heilige onderwees hen en doopte hen en hij bouwde vele kerken. Hij benoemde bisschoppen en priesters en legde de wetten vast van het vasten. Daarna overleed hij in vrede.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.