Het heengaan van St. Acacius, patriarch van Constantinopel.
Op deze dag ging St. Acacius, patriarch van de stad Constantinopel, heen. Hij was deskundig in en goed geïnformeerd over de Heilige Boeken en was een expert in het uitleggen van hun mysteries. Daarom werd hij tot priester gewijd in de kerk van Constantinopel.
Toen de raad van Chalcedon bijeenkwam, weigerde hij de vergadering bij te wonen. Toen zij zijn mening wilden horen, weigerde hij en beweerde dat hij ziek was. Hij was zeer bedroefd over de beproevingen die St. Dioscurus overkwamen en hij maakte dat bekend aan zijn metgezellen en degenen van de ministers en gouverneurs die hij vertrouwde en waarvan hij wist dat ze toegewijde en trouwe orthodoxen waren. Hij bedankte de Heer dat hij niet deelgenomen had aan dit concilie.
Toen Anatolius, patriarch van Constantinopel, heenging, werd deze vader gekozen tot zijn opvolger door de gelovige ministers en de overheidsfunctionarissen die overtuigd waren van zijn oprechte geloof. St. Acacius deed zijn uiterste best om de verdeling en de vijandschap in de kerk te elimineren. Toen hij zich realiseerde dat de geestelijke kwaal diepgeworteld en moeilijk te overwinnen was, geloofde hij dat het beter was om zijn inspanningen te wijden aan de redding van zijn eigen ziel.
Hij stuurde een brief aan de heilige vader, anba Petrus, paus van Alexandrië, waarin hij het ware geloof beleed dat hij had geleerd en ontvangen had van de heilige vaders, anba Cyril en anba Dioscorus. Hij stuurde er nog veel brieven achteraan, met het verzoek aan de paus van Alexandrië om hem te accepteren in de gemeenschap van zijn geloof. De paus van Alexandrië beantwoordde al zijn brieven. Toen schreef hij hem een algemene brief en stuurde de brief met drie bisschoppen naar hem toe. Ze gingen vermomd totdat zij in Constantinopel aankwamen en daar Acacius ontmoetten. Hij ontving hen met grote eer en kreeg de brief van hen. Hij las de brief voor aan zijn vrienden, de Orthodoxe edelen van de stad en ze waren het allemaal eens met de brief en met hem en beleden het ware geloof. Toen schreef hij, in hun bijzijn, een brief waarin hij het geloof van anba Dioscorus, anba Timotheüs en anba Petrus aanvaardde en de deugdelijkheid van hun geloof beleed. Daarna heeft hij de drie bisschoppen vergezeld naar een aantal kloosters en nam hij met hen deel aan de viering van de liturgie en de Heilige Communie. De bisschoppen wisselden daarna zegeningen met hem uit, namen de brief mee en brachten die naar anba Petrus. De bisschoppen informeerden anba Petrus over de broederschap met anba Acacius en dat ze met hem hadden deelgenomen aan de liturgie. Anba Petrus stemde in met de brief en beval dat anba Acacius zou worden vermeld in de liturgieën en de gebeden van de Koptische kerk. Toen het nieuws de bisschoppen van Antiochië bereikte, verbanden zij St. Acacius van Constantinopel. Hij bleef in ballingschap tot hij heenging in vrede, al die tijd standvastig in zijn Orthodoxe geloof.
Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.