Synaxarium
13 Baramhat

Het heengaan van de heilige anba Dionysius, 14e paus van Alexandrië.

Op deze dag van het jaar 264 A.D. ( 9e maart) ging anba Dionysius, 14e patriarch van Alexandrië, de eeuwige rust binnen. Hij was de zoon van ongelovige ouders, die aanhangers waren van het Sabeïsme (planetenaanbidders). Dionysius had zich bekwaamd in veel wetenschappen, omdat zijn vader uit een vooraanstaand geslacht stamde, en zich daarom met hem, van jongs af aan, veel moeite getroost had, tot Dionysius leerling van het Sabeïsme werd. Op een dag, liep een christelijke vrouw met een bundel brieven van de apostel Paulus langs Dionysius en zei tegen hem: Wil je deze bundel van mij kopen? Dionysius nam de bundel van haar aan, wierp er een blik in en vond daarin vreemde dingen en wonderbaarlijke regels. Toen zei Dionysius tegen de vrouw. Voor hoeveel wil je deze bundel verkopen? Ze antwoordde hem: Voor een karaat goud. Dionysius gaf haar drie karaat, bedankte haar en zei: Ga heen en zoek naar de overige, en als je iets vindt, breng het mij dan en ik zal de prijs verdubbelen. De vrouw bracht toen enkele andere bundels. Toen Dionysius de bundels gelezen had, vond hij, dat het boek onvolledig was, en verlangde van de vrouw nog de overige. Toen zei de vrouw: ‘Dit is alles, wat ik onder de boeken van mijn vader gevonden heb. Als u het complete boek wil hebben ga naar de kerk en daar zal u het vinden.’

Nu ging Dionysius naar de kerk en vroeg een priester om de brieven van de heilige apostel Paulus, die ze hem overhandigde. Dionysius las ze, en leerde ze helemaal van buiten.

Daarna begaf Dionysius zich naar anba Demetrius, de 12e Patriarch onder de patriarchen van Alexandrië, die Dionysius het nodige van de christelijke leer bijbracht, en hem doopte. Dionysius raakte volledig met de wetenschappen van de kerk bekend, zodat anba Demetrius hem aanstelde als leraar voor de gelovigen.

Toen daarna anba Demetrius stierf, en anba Heraclas tot patriarch aangesteld werd, benoemde deze Dionysius tot plaatsvervanger in Alexandrië, om recht te spreken onder de christenen, en liet de administratie van het patriarchaat aan hem over.

Na de dood van anba Heraclas waren de gelovigen unaniem van mening, dat Dionysius in zijn plaats benoemd moest worden. Dit gebeurde op 1 Toebah (28 december 247 AD) in de tijd van koning Philipus die de christenen goedgezind was. Dionysius hoedde zijn kudde op voortreffelijke wijze. Toch vonden er in zijn tijd verscheidene treurige gebeurtenissen plaats. Toen Philipus echter door Dakius overvallen en gedood werd, en deze zijn plaats innam, veroorzaakte hij veel lijden onder de gelovigen.

Veel patriarchen, bisschoppen en overige gelovigen stierven door Dakius de marteldood. Toen ging deze ongelovige Dakius te gronde. Na hem kwam Gallus op de troon, onder wiens regering de vervolging van de christenen ophield. Toen Gallus stierf, en Valerianus koning werd, kwam weer de vervolging over de kerk.

Hij nam anba Dionysius gevangen en verlangde van hem, dat hij in aanbidding voor de afgoden zou neervallen. Toen antwoordde Dionysius hem: Wij buigen voor God, de Vader en Zijn Zoon, Jezus Christus en de Heilige Geest de ene God. Nu probeerde de keizer, Dionysius schrik aan te jagen en liet een menigte mensen voor zijn ogen om het leven brengen. Maar niets van dit alles maakte Dionysius bang. Toen verbande de koning Dionysius een tijdlang. Na een tijd, liet hij Dionysius uit de verbanning terugroepen en zei tegen hem: Wij hebben gehoord, dat jij je in de eenzaamheid terugtrekt, en kerkdiensten houdt. Dionysius antwoordde hem:

Wij laten niet na, zowel ’s nachts als overdag te bidden. Toen wendde Dionysius zich tot het volk dat aanwezig was en sprak: Ga heen en houd de kerkdienst, en hoewel ik lichamelijk afwezig ben, geestelijk zal ik bij jullie aanwezig zijn. Nu werd de koning woedend en verbande Dionysius opnieuw.

Maar deze ongelovige koning werd door Shapur, koning van Perzië verslagen, nu nam zijn zoon Ghalianus de regering over. Deze was een wijze en goedige man. Ghalianus schonk de gelovigen, die gevangen zaten, de vrijheid en liet diegenen, die verbannen waren, terugroepen. Aan de patriarch en aan alle bisschoppen schreef Ghalianus een brief, die hun veiligheid garandeerde en waarin stond, dat zij hun kerken mochten openen, en dat niemand zich daartegen mocht verzetten.

Toch verschenen er in zijn tijd, in de districten van Arabië, lieden, die volgens hun slechte opvatting geloofden, dat de ziel met het lichaam zou sterven, en bij de verrijzenis met hem zou opstaan. Tegen hen vond een concilie plaats, dat hen excommuniceerde. Er kwamen ook anderen, die de ketterijen van Origanus en van Sabilius ondersteunden. Deze werden eveneens geëxcommuniceerd. Toen Dionysius al bejaard was, stelde Paulus van Samisate zijn dwaalleer over de Zoon van God op. Er vond tegen hem een concilie plaats in Antiochië, waarbij vader Dionysius vanwege zijn hoge leeftijd niet aanwezig kon zijn. Dionysius stuurde er echter een schrijven vol wijsheid en genade heen, waarin hij de juiste opvatting uiteenzette. Op hoge leeftijd overleed Dionysius op de 8e Maart van het jaar 264 na Christus, nadat hij 17 jaar, 2 maanden en 10 dagen op de apostolische stoel gezeten had.

Mogen zijn gebeden met ons zijn. Amen.