Het heengaan van de heilige paus Macarius III, 114e paus van Alexandrië.
Ook op deze dag van het jaar 1661 A.M. (31 augustus van het jaar 1945 A.D.) ging de heilige paus Macarius III, 114e paus van Alexandrië, heen. Deze paus werd in de stad Mehalla El-Kobra op 18 februari 1872 geboren. De heilige Macarius stamde uit een bekende familie, die bekend was onder de naam El-Kassis familie (familie van de priester). De familie van de heilige Macarius onderscheidde zich door haar vroomheid en deugdzaamheid. Macarius bracht zijn jeugd dus door in een religieuze omgeving. Macarius kreeg onderwijs in de vakken van de basisschool en van de school voor voortgezet onderwijs in Mehalla El-Kobra en in Tanta. Sinds zijn jeugd neigde Macarius naar onthouding en eenzaamheid en leerde de kerkelijke gezangen. Toen hij 16 jaar oud werd, verliet Macarius in het jaar 1888 A.D. deze wereld en ging naar het klooster van de heilige anba Bishoy in Wadi El-Natroun om zijn wens van onthouding en gebed te vervullen. Macarius kreeg bij zijn wijding tot monnik de naam Abdel Messih. Hij bracht zijn tijd door met de aanbidding van God en met de studie van het heilig evangelie en de kerkelijke boeken, zowel als met de leer van de koptische ritus. Hij blonk uit door zijn goede eigenschappen en vroomheid. Zijn goede naam verbreidde zich onder de monniken. Hij onderscheidde zich bovendien door het schrijven van boeken en door zijn mooie handschrift in de Koptische en de Arabische taal. Hij was ook nog begaafd in het vervaardigen van koptische kunst. Toen Hij tot priester werd gewijd, bracht hij nog 6 jaar door in het klooster. Toen ging hij, in het jaar 1895 naar het klooster El-Baramoos. Hier werd hij door paus Cyril V tot aartspriester en vertrouwensassistent gewijd. Paus Cyril gaf hem de opdracht onderwijs te geven aan de school van de monniken. Hij gaf les in de beide talen Koptisch en Frans. Het lag in de bedoeling van paus Cyril om hem tot metropoliet van Cairo te wijden, maar 25 maanden na de komst van Abdel-Messih (Macarius) in Cairo, ging anba Michaël de metropoliet van Assioet, heen. Toen kwam er een delegatie uit Assioet en die koos de aartspriester Abdel Messih om tot metropoliet voor Assioet gewijd te worden. Anba Cyril wilde dat eerst niet omdat hij hem in Cairo wilde wijden als metropoliet van Cairo en ook als assistent om hem te helpen in de zaken van de stoel van St. Marcus. Toen de delegatie erop stond en hem smeekte, ging hij ermee akkoord en wijdde Abdel-Messih tot metropoliet van Assioet, op 11 juli 1897 A.D. (5 Abieb 1613 A.M). Hij was toen 24 jaar, en hij noemde hem Macarius.
Anba Macarius nam zijn ambt aan als jongeman zonder enig wapen behalve zijn kennis, zijn vroomheid en zijn ascetische levenswijze. Hij had groot succes in zijn ambt. Naast zijn programma voor de kerkhervorming riep hij in het jaar 1910 A.D. een groot Koptisch congres bijeen in de stad Assioet ondanks de tegenwerking. Hij heeft ook, samen met anba Theophilus, bisschop van Manfalout en Abnoub, een schrijven met eisen voor kerkelijke vernieuwingen bij paus Cyril ingediend.
Toen paus Cyril V in het jaar 1927 heenging, koos het koptische volk anba Macarius voor de pauselijke stoel maar de omstandigheden stonden het niet toe. Toen echter paus Johannes XIX heenging, was het moment gekomen, dat anba Macarius de troon van St. Marcus als paus kon bestijgen. Op 13 februari van het jaar 1944 werd hij tot patriarch benoemd. Nadat paus Macarius de pauselijke troon had bestegen, liet hij op 22 februari van het jaar 1944 een historisch document verschijnen, dat de sanering en renovatie van de kloosters ten doel had. Verder wilde Macarius de monniken op een hoger niveau brengen, zowel geestelijk als wetenschappelijk. Dit veroorzaakte veel beroering en grote verdeeldheid tussen de heilige synode en de kerkenraad.
Op 7 juni van het jaar 1944 A.D. heeft de heilige synode aan de paus, zowel als aan de minister van justitie een rapport voorgelegd, waaruit de afwijzing van een geplande wet voor civiele aangelegenheden voor niet-mohammedanen bleek. Dit, omdat deze geplande wet de koptisch orthodoxe kerk zou ontkrachten, als ook twee van de heilige sacramenten van de kerk zou schenden. Namelijk het sacrament van het huwelijk en het sacrament van de priesterwijding. De meningsverschillen tussen de heilige synode en de kerkenraad bleven aanhouden, en het lukte de paus niet, ze uit de wereld te helpen. De kerkenraad bleef zich in een kwestie mengen, die hen niets aanging, in plaats van deze taak over te laten aan de heilige synode. De paus voelde zich gedwongen zijn zetel in de hoofdstad te verlaten. Hij ging naar Helwan en vroeg de oostelijke kloosters om onderdak. Daarna ging paus Macarius eerst naar het klooster van de heilige Antonius, daarna begaf hij zich naar het klooster van de heilige Paulus.
Toen nu de ministerpresident hoorde van het vertrek van de paus naar het klooster, zorgde hij ervoor, dat anba Macarius weer eervol naar zijn zetel terug kon keren. Ook de kerkenraad schreef een brief aan anba Macarius met het verzoek terug te keren naar zijn zetel en beloofde medewerking om de hervormingen in de kerk tot stand te brengen. De ministerpresident vervulde de wens van de paus, en verleende hem volmacht over de aangelegenheden van de kerk. Het christelijke volk was verheugd over de terugkeer van de paus, en ontving hem met alle eer.
Op 1 januari van het jaar 1945 kwam de heilige synode weer bij elkaar en vaardigde enkele besluiten uit, waaronder de volgende:
- De vertegenwoordiging van de Ethiopische kerk in de synode van de kerk van Alexandrië
- Een ruil van delegaties tussen Egypte en Ethiopië.
- Het oprichten van een theologisch instituut in Ethiopië.
- Verbod van echtscheiding behalve bij echtbreuk.
- Verder nog een wet voor civiele aangelegenheden.
- Nieuwe bepalingen, die de benoeming en verkiezing van de patriarch overeenkomstig de kerkelijke wetten mogelijk maken.
- De oprichting van een theologische faculteit voor monniken.
- Het samenstellen van een permanente commissie, die de taak heeft, kerkelijke en rituele boeken te bestuderen.
- Het op een juiste wijze beheren van de kerkelijke legaten en gelden en het goed functioneren van het kabinet van de paus.
- De strikte uitvoering van de wet voor de monniken, die in juni 1937 uitgevaardigd werd en het terugroepen van de monniken, die zich buiten hun kloosters ophielden.
- Het opstellen van een register in iedere kerk voor het vastleggen van alle koptische families, zowel als een tweede register met de namen van de gedoopten en de gewijde diakens, en tenslotte een register voor de gestorvenen.
Op de 6e juni 1945 bezocht de patriarch van Rusland Cairo. Paus Macarius stuurde een koptische delegatie van aartsbisschoppen om hem te begroeten en ze legden beleefdheidsbezoeken bij elkaar af.
De misverstanden met de kerkenraad kwamen opnieuw heftig naar voren en bleven onopgelost totdat de paus de verdediging van de kopten en de wetten van de kerk en speciaal de wetten voor de civiele aangelegenheden voor de niet-moslims op zich nam. Er werd een petitie door alle christelijke kerken onder leiding van anba Macarius aan het ministerie van Justitie op 30 mei 1945 ingediend met een bezwaar tegen de wet voor de regeling van de civiele aangelegenheden voor niet-moslims. Ook werd er op 25 juni 1945 een petitie naar het parlement en naar de senaat gestuurd.
In de laatste twee weken van zijn leven, had paus Macarius een aanval van zwakte. Op de avond van de donderdag, van 24 Misra 1661 A.M. (30 augustus 1945 A.D.), voelde patriarch Macarius sterke pijn aan zijn hart. De artsen kwamen hem te hulp en bleven bij hem tot zonsopgang. Om 9.15 uur van vrijdag 31 augustus 1945 A.D., verliet de ziel van paus Macarius zijn lichaam, en steeg op naar zijn schepper. Op 2 september 1945 A.D. werd er een rouwdienst voor de gestorven patriarch gehouden. Zijn lichaam werd bijgezet in het patriarchengraf, naast de heilige lichamen van de pausen, die hem waren voorgegaan. Paus Macarius bracht een jaar, 6 maanden en 8 dagen door op de pauselijke stoel. Op dezelfde dag om 12.45 uur, op hetzelfde uur, dat paus Macarius bijgezet werd vond er een aardbeving plaats. Dit stemde velen tot nadenken, want zelfs de natuur drukte zijn droefenis uit, over de dood van deze heilige vader.
Mogen zijn gebeden met ons zijn en alle eer voor altijd aan onze Heer. Amen.